شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دوباره خود را در دام عشق معشوق می‌یابد و درد ناشی از عشق را تجربه می‌کند. او بیان می‌کند که برای عشق معشوق، توبه و سوگند خود را شکسته و به شادی و شوق دوباره به دیدار او می‌پردازد. رغم گذشت زمان و رنج فراق، حالا به وصال و خوشحالی از دیدار معشوق نائل آمده است. شاعر با استفاده از تصاویری از عشق و اشتیاق، از تغییرات احساسات خود صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که عشق، با تمام رنج‌ها و دردهایش، در نهایت به شادی و وصال می‌انجامد.
سر بر خط عشق تو نهادیم دگرباردر دام بلای تو فتادیم دگربار
هوش مصنوعی: ما دوباره سر خود را به عشق تو خم کردیم و دوباره در دام مشکلات و دردهای تو گرفتار شدیم.
تا در شکن زلف تو بستیم دل خویشخون جگر از دیده گشادیم دگربار
هوش مصنوعی: ما وقتی دل خود را در بین زلفهای تو گرفتار کردیم، خون دل از چشمانمان جاری شد و دوباره این درد را تجربه کردیم.
از بهر تو ما توبه و سوگند شکستیمبرکف قدحِ باده نهادیم دگربار
هوش مصنوعی: برای تو ما بارها به سوگند و پیمان خود پشت کرده و توبهمان را شکستهایم، بار دیگر لیوان شراب را به دست گرفتهایم.
سرمایه و پیرایهٔ ما صبر و خرد بودصبر و خرد از دست بدادیم دگربار
هوش مصنوعی: ما در زندگی، اعتماد و اعتماد به نفس خود را بر پایهٔ صبر و عقل قرار داده بودیم، اما حالا نتوانستهایم دوباره آنها را به دست آوریم.
پیمودن با دست سخنهای من و توبستوهی و ما بر سر بادیم دگربار
هوش مصنوعی: سخنان ما باعث ناراحتی و تنش شده و دوباره در وضعیتی ناپایدار قرار داریم.
هرچند که بودیم زهجران تو غمگینامروز به دیدار تو شادیم دگربار
هوش مصنوعی: اگرچه در گذشته به خاطر دوری تو ناراحت بودیم، اما امروز با دیدن تو دوباره شاد شدیم.
وصل تو چشیدیم و فراق تو کشیدیمگویی که بمردیم و بزادیم دگربار
هوش مصنوعی: ما طعم وصال تو را چشیدیم و جداییات را تحمل کردیم، انگار که جانمان را از دست دادهایم و دیگر نمیخواهیم دوباره این حالت را تجربه کنیم.