شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف و توصیه‌هایی درباره شانس، سرنوشت و قدرت حاکمیت می‌پردازد. شاعر از شاه می‌خواهد که به بخت خود توجه کند و از ویژگی‌های مثبت مانند خرد و قدرت دولت استفاده کند. همچنین او را به سفر و جستجو به سمت سرزمین‌های دور مانند ختن تشویق می‌کند و تأکید می‌کند که باید در کنترل و اداره جهانی که آباد کرده، به مقابله با دشمنان بپردازد. در نهایت، او به جنبه‌های لذت و شادمانی زندگی اشاره می‌کند، مانند دوچرخه‌سواری، نوشیدن شراب و بازی با گوی، که نشان دهنده‌ی توازن بین کار و لذت است.
شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیرعالم به تیغ دولت و رای صواب‌گیر
هوش مصنوعی: ای پادشاه، خوشبختی خود را با آفتاب مقایسه کن و از قدرت حکومت و تدبیر درست بهرهمند شو.
کاوس وار تاختنی کن سوی ختنصد گنج چون خزانهٔ افراسیاب گیر
هوش مصنوعی: به سرعت و شجاعت به سوی ختن حرکت کن و مانند خزانهٔ افراسیاب، از آنجا به دست آوردن انبوهی از گنجها را هدف قرار بده.
آباد کرده‌ای همه عالم به عدل خویشاز تیغ خویش خانهٔ اعدا خراب‌گیر
هوش مصنوعی: به خاطر انصاف و عدلی که در کارهایت به کار بردهای، تمام دنیا را به رونق و آبادانی رساندهای. حالا با قدرت و صلابت خود، دشمنان را از سر راه بردار و دمار از روزگارشان درآور.
چون بنگری به طالع خویش و دعا کنیطالع خجسته‌گیر و دعا مستجاب گیر
هوش مصنوعی: وقتی به سرنوشت خودت نگاه میکنی و دعا میکنی، به زبان آوردن امیدهایت باعث میشود که سرنوشتی خوش و دعاهایت به نتیجه برسند.
گه اسب تاز و گاه نشاط شراب کنگه‌گوی باز و گاه به‌کف بر شراب‌گیر
هوش مصنوعی: گاهی با شوق و شعف سوار اسب شو و گاهی از لذت شراب نشو. گاهی صحبت کن و گاهی به دست خودت جام شراب را بردار و بنوش.