شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان زیبایی و ظرافت می‌پردازند. شاعر به خداوند یا جبر و تقدیر اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که اگر با بدرفتاری یا خطاهایی رو به رو شد، نعمت‌های خوب را به دست آورد. همچنین از لزوم غلبه بر خطاها و اشتباهات سخن می‌گوید و بر بخشش تاکید می‌کند.
شاها ادبی کن فلک بد خو راگر چشم رسانید رخ نیکو را
هوش مصنوعی: ای فرمانروای بزرگ، لطفاً ادب را به آسمان بدخلق بیاموز، اگر که توفیق یابی، چهرهی نیکو را به جهانیان بنمایان.
گرگوی خطا کرد به چوگانش زنور اسب خطا کرد به من بخش او را
هوش مصنوعی: اگر خطای کسی بر اثر بیدقتی باشد، باید او را ببخشیم، همچنان که اگر اسب در کارش اشتباه کرد، باید بر آن بیتوجهی کنیم و او را عفو نماییم.