شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و ارادت شاعر به محبوبش است. او از زیبایی و جذبه محبوب صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که با وجود خرد و دانایی که دارد، همچنان در عشق او خیره شده است. شاعر در دلش آرزو دارد که به محبوب خدمت کند و منتظر است ببیند خداوندی محبوبش چه تصمیمی خواهد گرفت.
در زلف تو آویخته دلبندی هاپیش خردت خیره خردمندی ها
هوش مصنوعی: در گیسوی تو عشق و دلبستگیها به طور عجیبی وجود دارد که عقل و خرد را متوقف می‌کند و انسان را به تفکر وادار میسازد.
در دل دارم که بندگیهات کنمتا خود چه کنی تو از خداوندی ها
هوش مصنوعی: در درونم اراده دارم که تو را پرستش کنم و ببینم که خودت چه کارهایی را از مقام خداییات انجام خواهی داد.