تناجی
امیر معزی نیشابوری

شمارهٔ ۲۳

گر نور مه و روشنی شمع توراستپس سوزش وکاهش من از بهر چراست
گر شمع تویی مرا چرا باید سوختور ماه تویی مرا چرا باید کاست