بخش ۲ - حکایت
هوش مصنوعی: در این شعر، داستان تاج‌النسا رابعه روایت می‌شود که به مدت یک هفته چیزی پیدا نکرده و دچار بی‌نظمی و پریشانی شده است. شب به شدت خسته و نادان به بالین می‌نشیند و ناگهان در می‌زند. او که از شدت گرسنگی و تشنگی به در آمده، غذایی به او داده می‌شود. پس از مدتی تلاش برای آوردن آب، کوزه او به زمین می‌افتد و می‌شکند. او از خداوند یاری می‌خواهد و در دلش ناامیدی و سوالات زیادی برمی‌خیزد که چرا با وجود تشنگی و نیازش، پاسخی نمی‌گیرد. در نهایت، صدایی از غیب به او می‌گوید که باید به خود و نیازهایش توجه بیشتری کند و بر عشق به خداوند متمرکز شود، نه فقط به گرسنگی و تشنگی دنیوی. این شعر به مسائل روحانی و جستجوی حقیقت پرداخته و اهمیت توجه به درون و از خودگذشتگی را بیان می‌کند.
شنیدم که تاج النّسا رابعهکه فرمان حق را بدی تابعه
هوش مصنوعی: شنیدم که رابعه، بانوی برتر، از فرمان خدا پیروی کرد و تسلیم آن شد.
کمابیش یک هفته چیزی نیافتزتاب شره اندرونش بتافت
هوش مصنوعی: تقریباً یک هفته چیزی از او پیدا نکرد و نور اشتیاق در درونش درخشید.
شب آمد به بیچارگی تن بدادسر دردمندش به بالین نهاد
هوش مصنوعی: شب فرا رسید و فردی که دردمند بود، تن خستهاش را به بستر گذاشت و سرش را بر بالین نهاد.
خدا دوستی حلقه زد بر درشتهی مغز چون حلقه در، سرش
هوش مصنوعی: خدا دوستی با قلبی خالی به در خانهاش وارد شد، مانند حلقهای که بر در باشد بدون اینکه چیزی در آن باشد.
ز بالین برآورد و آمد به دردر خانه بگشاد آسیمه‌سر
هوش مصنوعی: او از بالین خود بلند شد و به در رفت و درِ خانه را با شتاب باز کرد.
بدو کاسه خوردنی داد و رفتشب تیره چون آتش از تاب و تفت
هوش مصنوعی: به او خوراکی داد و رفت، در شب تاریک مانند شعله آتش روشن و درخشان بود.
چراغی مگر خواست تا بر کندشب قیرگون را منوّر کند
هوش مصنوعی: آیا چراغی می‌خواهد بیفتد تا تاریکی سیاه شب را روشن کند؟
چو آمد ز در باز نادیده کامتهی دید آن کاسه پر طعام
هوش مصنوعی: زمانی که آن شخص از در وارد شد، بدون اینکه چیزی ببیند، متوجه شد که آن کاسه خالی است و هیچ غذایی در آن نیست.
برون رفت با نفس در خشم و جنگکه تا کوزه آب آرد به چنگ
هوش مصنوعی: خروج از درگیری و خشم به همراه نفس، مثل این است که فردی تلاش می‌کند کوزهای پر از آب را به دست آورد.
دگرباره چون دل در آن بسته بودچراغ فروزنده بنشسته بود
هوش مصنوعی: دوباره دل به آن مکان که در آن بسته بود، نگاه کرد و چراغی که درخشانی داشت، در آنجا روشن بود.
مگر کرد رغبت به یک خوردن آبکه بود اندرونش پر از تفت و تاب
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که کسی به یک جرعه آب میل کند در حالی که درونش پر از تردید و تشویش باشد؟
همین تا به لب برد اگر خود نبردز دستش بیفتاد و شد کوزه خرد
هوش مصنوعی: اگر خود شخص این بار را به دوش نگیرد و به پایان نرساند، آن بار از دستش می‌افتد و به تکههای کوچک تبدیل می‌شود.
بنالید کای کردگار عزیزز نان کردیم سیر و از آب نیز
هوش مصنوعی: ای خدای مهربان، به خاطر غذا و آب کافی که به ما دادهای، ما شکرگزار تو هستیم و از زندگی راضییم.
ندانم درین تا چه سرّست و رازکه آب از چو من تشنه گیرند باز
هوش مصنوعی: نمیدانم در این باره چه اسراری نهفته است که حتی آب نیز از من تشنهتر میگیرد.
پس از هفته ای از شراب و طعامدهن بسته ای را رساندی به کام
هوش مصنوعی: پس از یک هفته لذت بردن از شراب و غذا، دهان کسی را که خاموش و بیصدا بود، به طعم خوش رساندی.
ز کامش چنین برکشیدن چه بودقدح دادن و ناچشیدن چه بود
هوش مصنوعی: این جمله به این معنی است که وقتی کسی به دیگران نوشیدنی ارائه میدهد، اما خود آن را نمینوشد، این عمل چه معنی دارد و چه هدفی را دنبال می‌کند. این عمل نوعی بیتوجهی یا ناهماهنگی را نشان میدهد.
ز غیبش یکی هاتف آواز دادکه باید ره حکم ما باز داد
هوش مصنوعی: از دنیای ناشناخته، ندا داده شد که باید راهی را که به دستور ماست، دوباره باز کرد.
مراد تو با حکم ما نیست راستز ما عاشق ما جز از ما نخواست
هوش مصنوعی: مقصود تو با فرمان ما یکسان نیست، زیرا کسی که عاشق ماست چیزی جز عشق به ما را نمیخواهد.
اگر زان مایی مباش آن خودبه ما جمع باش و پریشان خود
هوش مصنوعی: اگر تو جزو آنانی نیستی که از ما هستند، بهتر است خود را کنار بگذاری و از در هم ریختگی خود دوری کنی.
مراد تو ماییم ای بی خبرتو مشغولی از ما به چیزی دگر
هوش مصنوعی: تو از ما بیخبری و به چیز دیگری مشغول هستی، اما ما همان کسانی هستیم که به خاطر تو در انتظاریم.