شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در مورد درد و رنجی که از تابش آفتاب (یا نماد مشکلات و سختی‌های زندگی) می‌کشد، صحبت می‌کند. او به ساقی (مظهر زندگی یا عشق) می‌گوید که برایش می (نوشیدنی) بیاورد تا آرامش بیابد و از آفتاب دور شود. ذهنش دچار آشفتگی است و به دنبال آرامش است. او به زیبایی و لذت‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید از می‌نوشی (نماد شادی و عشق) دوری کرد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نوشیدنی باید به او کمک کند تا از دردهایش فارغ شود.
غذا چون کنم دردی از آفتابموافق تر الحق می از آفتاب
هوش مصنوعی: غذا را چطور تهیه کنم که درد ناشی از آفتاب را بهتر تسکین دهد؟ در واقع، نوشیدنیای که از آفتاب درست شده، بهترین گزینه است.
بیا ساقیا ساغری ده به منکه عکسش بریزد خوی از آفتاب
هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، لیوانی به من بده که وقتی نوشیدنیاش را بنوشم، مانند تابش آفتاب در من اثر بگذارد و زیبایی و صفای درونی را به وجود آورد.
سر خشک مغز پر آشوب منبه می گرم کن تا کی از آفتاب
هوش مصنوعی: سر خشک و بیروح من را که به دغدغهها و ناراحتیها دچار است، با شراب گرم و روحبخش شاد کن. تا کی باید در این گرما و سختی زندگی کنم؟
خیالم ز ماه قدح لمحه ییجدا نیست همچون فی از آفتاب
هوش مصنوعی: من همیشه به یاد زیبایی و رنگینکمان چهره معشوقهام هستم، مانند نوری که از خورشید میتابد و هیچوقت از ذهنم دور نمیشود.
نه در جام کی می نمودی جهانچه کم بود جام کی از آفتاب
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که اگر جام کی (جامی که با آفتاب پر شده) وجود نداشت، باز هم جهان از چیزی کم نمیشد. به عبارتی دیگر، ارزش و زیبایی جهان به وجود یک جام خاص وابسته نیست.
ز جام صبوحی گریزان مباشچو خفاش در هر پی از آفتاب
هوش مصنوعی: از نوشیدن شراب صبحگاهی دوری نکن، مثل خفاش که همیشه از نور خورشید فراری است.
به می کن دوای نزاری مسازچو حربا دواءالکی از آفتاب
هوش مصنوعی: در می‌نوشی تا درد و غم خود را فراموش کنی، اما مانند داروهای تقلبی آفتاب که هیچ اثر واقعی ندارند، این کار هم واقعی نیست و به تو کمکی نخواهد کرد.