شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی لبان معشوقه‌اش اشاره می‌کند که همچون گل زیباست و از آن آب حیات می‌چکد. دوستان شاعر به دلیل بی‌نصیب بودن از این آب حیات و عشق، تشنه و جان‌باخته‌اند. همچنین شاعر بیان می‌کند که سازنده (خدا) از زیبایی معشوقه شمعی در کاینات افروخته تا تاریکی‌ها را از بین ببرد. مردم به زیبایی روی او ایمان می‌آورند و حتی بت‌پرستان از سرزمین سومنات تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
چون لبت مصرکی خیزد نباتکز نباتت می چکد آبِ حیات
هوش مصنوعی: وقتی که لبت به زیبایی مثل میوهای خوشعطر میخندد، از آن جمال تو، زندگی و شادابی به دیگران میرسد.
دوستانت ز آبِ حیوان بی نصیبتشنگان جان داده نزدیکِ فرات
هوش مصنوعی: دوستانت به خاطر کمبود آب و تشنگی جان خود را در کنار رود فرات از دست دادهاند.
صانع از روی تو شمعی برفروختدفع ظلمت را میان کاینات
هوش مصنوعی: آفریننده به خاطر زیبایی و روشنی وجود تو، شمعی روشن کرد تا تاریکیهای هستی را از بین ببرد.
پیشِ نقشِ رویت ایمان آورندبت پرستانِ زمینِ سومنات
هوش مصنوعی: بت‌پرستان سرزمین سومنات به زیبایی چهرهات اعتقاد دارند و به آن ایمان می‌آورند.