شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات عاشقانه و غمگین خود سخن می‌گوید. او مانند زلف پریشان معشوق، دلش پر از تشویش و شوق است. حس می‌کند که صحنهٔ چشمان معشوق او را به شدت تحت تاثیر قرار داده و دلش غرق در اشک است. او با اشاره به سیلاب اشک‌هایش، از شدت عواطفش سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که فکر معشوقش برایش به گونه‌ای است که او را به دو محراب می‌برد. این دو محراب نشان‌دهندهٔ اهمیت و تقدس عشق اوست. شاعر احساس می‌کند که در دنیا تنهاست و به نوعی در خواب و بی‌خبری از واقعیت‌ها به سر می‌برد. همچنین اشاره می‌کند که دیگران از رقیبان معشوق فرار می‌کنند و تنها پناهگاه او، عشق و محبت است.
دلم چو زلف پریشان دوست پر تاب استز سوزناکی چو ماهیی که بر تابه‌ست
هوش مصنوعی: دل من مانند زلفهای آشفتهی معشوق، پر از تلاطم و ناآرامی است. این هیجان و سوزش مانند حالتی است که ماهی روی تابه احساس می‌کند.
از آن زمان که بدیدم پر آب چشمانشکنار من ز سرشک دو دیده غرقاب است
هوش مصنوعی: از زمانی که چشمان پر از اشک او را در کنار خود دیدم، متوجه شدم که اشک‌هایش همچون دریا اطرافش را فرا گرفته است.
گزاف نیست ز سیلاب دیده گر گویمبه جنت بحر کنارم محیط پایاب است
هوش مصنوعی: خالی از واقعیت نیست اگر بگویم که اشکهایم مانند دریا هستند و در کنار من، دنیا مانند یک بهشت و با آرامشی پایدار جلوهگر است.
چو پیش چشم بر استد خیال ابروی دوستگمان برم که مرا روی در دو محراب است
هوش مصنوعی: وقتی که به تصویر ابروی محبوبم نگاه میکنم، تصور میکنم که چهرهام در دو محراب قرار دارد.
محققان نپسندند بر دو قبله نمازدو سکه بر درمی کار مرد قلّاب است
هوش مصنوعی: محققان موافق نیستند که کسی به سمت دو قبله نماز بخواند، زیرا این کار به منزله دو رویی و نفاق است. این عمل نشان دهنده بیثباتی در باورها و اصول شخصی است.
تهی شده ست دماغم ز فرط بیداریولی چه سود که بختم همیشه در خواب است
هوش مصنوعی: سرم از شدت بیخوابی خسته و تهی شده است، اما چه فایده که شانس و تقدیرم همیشه در خواب و غفلت باقی مانده است.
دگر کسان ز رقیبان دوست بگریزندپناه جان نزاری جواز بوّاب است
هوش مصنوعی: دیگران از رقیبان و دشمنان خود فرار می‌کنند، ولی من به محبت و دوستی پناه میبرم که راه ورود به سرای دلانگیز است.