شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و تأثیر عمیق آن بر روح و جان خود را توصیف می‌کند. او به وصال معشوق بی‌تاب است و از دوری و انتظار رنج می‌برد. احساسات عشق و حیرت در او به وجود آمده و گذشته‌ای پر از امید و انتظار را مرور می‌کند. شاعر از دوست می‌خواهد که بیاید و غم و ملال او را برطرف کند. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که تنها در جستجوی معشوق و با امید به آینده می‌توان به مقصود و آرامش رسید.
آوازه آن جمال برخاستما را طمعِ محال برخاست
هوش مصنوعی: صدای زیبایی آن معشوق به گوش مردم رسید و این باعث شد که ما به چیزی که دستیابی به آن غیرممکن است، امیدوار شویم.
از حسنِ جمال او خبر شدجانم ز پیِ وصال برخاست
هوش مصنوعی: جمال او چنان بود که جانم از شوق وصال او به پرواز در آمد.
در دیده خیالِ وصل بنشستسودا همه زین خیال برخاست
هوش مصنوعی: در ذهنم تصویری از ملاقات معشوق نشسته و تمامی خیالات دیگر از این تصور دور شدهاند.
بنمود جمال و باز پوشیدتا این همه قیل و قال برخاست
هوش مصنوعی: زیبایی خود را نشان داد و دوباره پنهان شد تا این همه سر و صدا و حواشی به وجود آمد.
غوغایِ قیامتی دگرباراز حاسدِ بد سگال برخاست
هوش مصنوعی: فریادی از شور و غوغا به پا شده است که دوباره از جانب شخصی حسود و بدخواه به وجود آمده است.
ای دوست درآ و فارغم کنکز خویشتنم ملال برخاست
هوش مصنوعی: ای دوست، بیا و به من آرامش بده، زیرا از خودم خسته شدهام.
عمرم ز بس انتظار بگذشتصبرم ز بس احتمال برخاست
هوش مصنوعی: زندگیام به خاطر زیاد انتظار کشیدن گذشت و صبرم به خاطر تحمل بیش از حد به پایان رسید.
عشق آمد و رستخیز حیرتاز عقل شکسته حال برخاست
هوش مصنوعی: عشق وارد شد و موجب شد که عقل که به حالت گیجی دچار شده بود، به هوش آید و به تامل و تفکر بپردازد.
پندار نزار یا قیامتپیش از تو به چند سال برخاست
هوش مصنوعی: فکر نکن که روز قیامت قبل از تو به وقوع میپیوندد، چند سال قبل از آن زمان است.
مردانه ز پیشِ خویش برخیزاینک حُجُب از جمال برخاست
هوش مصنوعی: اکنون با شجاعت و اراده از جای خود برخیز، زیرا پردهها از زیبایی کنار رفتند.
هرگز نرسد به هیچ مقصدهر کز قدمِ رجال برخاست
هوش مصنوعی: هیچ هدفی به دست نخواهد آمد اگر حرکتها و تلاشها از سوی افراد برجسته آغاز نشود.
در بادیهء امید بایدتشنه ز لبِ زلال برخاست
هوش مصنوعی: در بیابان امید، باید با عطش و شوق به دنبال آبی زلال و شیرین رفت.