شمارهٔ ۱۶۲
هوش مصنوعی: این شعر به روابط عمیق میان انسان و معشوق اشاره دارد. شاعر بر این باور است که هر کسی جان دارد، در حقیقت با جانان (معشوق) خود مرتبط است. اگر دو دنیا را یکی ببینی، به اصل وجود برمی‌گردد که نتیجه‌ای از عشق و زندگی است. معشوق نه تنها سرچشمه زندگی و حیات است، بلکه تمام خوبی‌ها و صفات نیک نیز به او نسبت داده می‌شود.
شاعر به قدرت و زیبایی معشوق اشاره می‌کند که تمام عالم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. همچنین آورده است که گاه انسان در مقام سلطنت و گاه در مقام گدایی است، اما در هر حالت، معشوق محبوب‌ترین و برترین است. به طور کلی، مفهوم عشق و تعلق خاطر به معشوق، در زندگی انسان‌ها به عنوان نیروی محرکه‌ای شناخته می‌شود که همه چیز را معنا می‌دهد.
شاعر همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی از پیمان عاشقی خارج شود، در حقیقت چیزی از دست داده است و تنها با یک اشاره از سوی معشوق، دلتنگی و اشتیاق به او دوباره زنده می‌شود.
هر که را جانی‌ست با جانان ماستجان ما چون او شود او جان ماست
هوش مصنوعی: هر کس که جان دارد و زندگی می‌کند، وابسته به محبوب ماست. وقتی جان ما مانند او شود، او هم جان ما به حساب میآید.
هر دو عالم گر یکی بینی به اوآن یکی سرچشمه ی حیوان ماست
هوش مصنوعی: اگر هر دو دنیا را یکی ببینی، آن یکی منبع حیات ماست.
چشمه ی خضر و زلال زندگیجمله در حرف سخنگویان ماست
هوش مصنوعی: زندگی و رازهای آن در کلام و گفتهی شخصیتهای برجسته نمایان است.
در صفات نیستان گر آیتیهست حمدالله آن در شأن ماست
هوش مصنوعی: اگر در ویژگیهای نیستان نشانهای وجود دارد، ستایش خداوند فقط در شأن ما قرار دارد.
آفتاب چرخ با آن فرّ و زیبپرتو یک ذره از احسان ماست
هوش مصنوعی: خورشید آسمان با زیبایی و پرتوهایش نمونهای کوچک از خوبی و لطف ماست.
آفتابی چون شود در ذره محواین چنین کآثار آن برهان ماست
هوش مصنوعی: وقتی که خورشید در ذرهای تابیده می‌شود، تمام آثار آن محو می‌شود و نشان می‌دهد که حقیقت درونی ما به همین شکل است.
گاه سلطانی گدای کوی اوگه گدای کوی او سلطان ماست
هوش مصنوعی: گاهی پیش میآید که سلطنت در دستان کسی باشد که در همان حال فقیر و نیازمند است و گاهی هم کسی که در کوی او زندگی می‌کند و به نظر میرسد گداست، در واقع پادشاه حقیقی است.
گرچه ما هم از گدایان رهیمهر کجا سلطان سری دربان ماست
هوش مصنوعی: اگرچه ما هم مانند افراد نیازمند و گدا هستیم، اما هر جایی که سلطان و بزرگواری وجود داشته باشد، ما نیز دارای خدمتگزار و دربان خواهیم بود.
هر که خواهی باش اصلا هیچ نیستگر برون از عهدهٔ پیمان ماست
هوش مصنوعی: هر کسی که میخواهی باش، در واقع هیچ اهمیتی ندارد اگر نتوانی به تعهدات ما عمل کنی.
یک اشارت بس اگر گوید به رمزداغ ما دارد نزاری آنِ ماست
هوش مصنوعی: اگر فقط یک اشاره کند و به صورت غیرمستقیم صحبت کند، نشان می‌دهد که درد و زخم دلمان از آنِ ماست و نزار به همین موضوع اشاره دارد.