شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان دشواری‌های زندگی و عشق می‌پردازد. او می‌گوید که در این دنیا هیچ آرامش و آسایشی وجود ندارد و همه چیز پر از درد و رنج است. او خود را متفاوت از فقها می‌داند و به بی‌توجهی به قواعد و قوانین اجتماعی اعتراف می‌کند. شاعر به عشق و تبعات آن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق با خود غم، ملامت و آزار به همراه دارد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هر کسی که در عشق زاری کند، در واقع درگیر مشکلات و سختی‌های عمیق‌تری است.
می بده که در دادنِ می یاری‌هاستکار این است دگرها همه بیکاری‌هاست
هوش مصنوعی: شراب بنوش که در بخشش و مهربانی نهفته است و این کار تنها در آن است، زیرا سایر کارها فقط بیهودگی و بیثمری به دنبال دارند.
هیچ آرامش و آسایش و آسانی نیستدر عنا خانه دنیا همه دشواری‌هاست
هوش مصنوعی: در خانه دنیا هیچگونه آرامش و آسایشی وجود ندارد و همه چیز پر از سختیها و مشکلات است.
به خلافِ فقها پیر خرابات منمکه میانِ ورع و میکده بیزاری‌هاست
هوش مصنوعی: من در تضاد با فقها، در خانهی خراباتیها هستم؛ جایی که بین پرهیزکاری و میخانه، بینیازی و بی‌توجهی وجود دارد.
گو ملامت گرِ بی‌فایده خود را دریابدر دل‌آزاریِ عشّاق گرفتاری‌هاست
هوش مصنوعی: شما میتوانید ملامت و نکوهش خود را بپذیرید، زیرا در آزار قلبی که عاشقان تجربه میکنند، مشکلات و چالشهای فراوانی وجود دارد.
نیک‌بخت است که بر وی نبود پوشیدهکه عقوبت همه مشتق ز دل‌آزاری‌هاست
هوش مصنوعی: خوشبخت آن کسی است که عذاب و کیفرها بر او پوشیده نیست، زیرا همه عواقب ناشی از آسیبهای روانی و دل‌آزاری‌هاست.
درد و رنج و غم و اندوه و ملامت بر دلبارِ عشق است و بر او این همه سرباری‌هاست
هوش مصنوعی: درد و رنج، غم و اندوه، و ملامت همگی از بار عشق بر دل هستند و این احساسات، سنگینی سنگینی بر دوش او محسوب میشوند.
تلخیِ شربت هجران و ترش‌روییِ صبرشوربختا که چنین محتملِ خواری‌هاست
هوش مصنوعی: نوشیدن شربت تلخ جدایی و داشتن صبوری که با بدبختی همراه است، واقعاً چقدر سخت و آزاردهنده است.
هر نزاری چو نزاری نبود بی‌زر و زورچه کند زاری و خود پیشه او زاری‌هاست
هوش مصنوعی: هر کسی که در شرایط سختی قرار دارد و از قدرت و ثروت برخوردار نیست، نمیتواند تنها با گلهگذاری و زاری کردن وضعیت خود را تغییر دهد؛ زیرا شغل و کار اصلی او همان زاری و ناله است.