شمارهٔ ۲۰۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره توبه و شرایط آن است. شاعر می‌گوید که اگر کسی بخواهد از گناهش توبه کند، باید ابتدا نیت صحیحی داشته باشد و آن نیت را با قاضی در میان بگذارد. او تأکید می‌کند که توبه واقعی نیازمند عهد و پیمان محکم است و نمی‌توان به صورت پنهانی و بدون توجه به این مسائل، از گناه فاصله گرفت. شاعر نیز می‌گوید که اگر دیگران از توبه‌اش بپرسند، باید بگوید که از استادان این مسیر یاد گرفته است. در نهایت، تأکید می‌شود که توبه کاران باید به اصول و راهنمایی‌های قاضی عمل کنند و از گناه دست بکشند.
هر که از می توبه خواهد کرد تایب شد نخستگو بیا تا من بیاموزم بدو شرط درست
هوش مصنوعی: اگر کسی تصمیم دارد از می (شراب) توبه کند، ابتدا باید به من بیاید تا شرایط صحیح توبه را به او بیاموزم.
گویمش چون دست گیرد قاضی شهرت به عهدهم بر آن نیت که او کرده ست نیت کن نخست
هوش مصنوعی: میخواهم بگویم که وقتی قاضی بر اساس شهرت کسی تصمیم میگیرد، باید هم او نیز با نیت و قصدی که قبلاً داشته است، عمل کند.
توبه چون بر دست او کردی سبک بر پای خیزتوبه ی من گو مقدر بر ادای شرط تست
هوش مصنوعی: هنگامی که توبهای که به دست او سپردی، آسان و سبک می‌شود، باید با شور و شوق بر پا خیزي. در اینجا، توبه من به عنوان یک وظیفه برای تو مطرح می‌شود و برآورده کردن شرط آن برعهده توست.
چون تو پنهان می خوری من نیز پنهان می خورمعهد محکم کرده ام بر سنت قاضی نه سست
هوش مصنوعی: وقتی تو به طور مخفیانه چیزهایی را میخوری، من هم به همان شکل و پنهانی عمل میکنم. من وعدهای محکم دادهام که به این روش ادامه دهم و در این مسیر استواری نشان دهم.
در حضور جمله در جامع به آواز بلندعهده کن در گردن قاضی بدین الزام رست
هوش مصنوعی: در جمع همه افراد، با صدای رسا و واضح، این عهد و پیمان را بر دوش قاضی بگذار تا از این الزام رهایی یابد.
چون برون آیی ز مسجد گر کسی پرسد بگوکز نزاری یافتم تعلیم این بازی چست
هوش مصنوعی: وقتی از مسجد بیرون میآیی، اگر کسی بپرسد، بگو که از نزاری درس این بازی را آموختم.
توبه کاران را که با ما این قدم خواهند رفتاقتدا باید به قاضی کرد و دست از توبه شست
هوش مصنوعی: توبهکارانی که قصد دارند در این مسیر با ما همراه شوند، باید به قاضی احترام بگذارند و از توبه خود دست بکشند.