شمارهٔ ۲۰۹ - حکیم نزاری

پیر ما نعره زنان کوزه ی دردی در دستروز آدینه به بازار درآمد سرمست

با مریدان به سر کوی خرابات کشیدبا حریفان خرابات به مجلس بنشست

قدحی پر بستد تا سرو بر دست گرفتگفت چه فاسق و چه زاهد و چه نیست و چه هست

صبغه الله به کار آید نی ارزق زرقرنج بی هوده بود رنگ بر او نتوان بست

بانگ برداشت که تا چند ز کوته نظریهان وهان عهد و وفا تازه کنید از سر دست

بت بود بت زر و سیم و رز و باغ و زن و زهبت پرستی نکند هر که بود دوست پرست

دست بگشاد و حریفان همه را جامه بکندباده در داد و مریدان همه را توبه شکست

هر که پیش آمد و تسلیم شد و بیعت کرداز بروت خود و از ریش همه خلق برست

کرد از قاعده و عادت و رسم استغفاربرد یاران همه را بر سر پیمان الست

دعوت پیر چو بشنید نزاری و بدیدخود همین سنت و دین داشت نزاری پیوست