شمارهٔ ۲۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساسات عمیق خود را نسبت به معشوقش بیان می‌کند. او می‌گوید که جان و دلش همیشه با دوستش همراه است و عطر او در ذهنش باقی مانده است. زیبایی معشوقش او را مجذوب کرده و حتی اگر طبع او بد باشد، برای شاعر همچنان زیبا و دلپذیر است. شاعر در آرزوی جمال دوستش اشک می‌ریزد و قصد دارد تا زمانی که نتواند او را ببیند، اشک ریختن را ادامه دهد. زیبایی و قامت بلند معشوقش باعث می‌شود تا او احساس کند همیشه در رنج و انتظار است. در نهایت، او اشاره می‌کند که رقابت با زیبایی معشوقش بسیار مشکل است، چرا که تیر مژه و کمان ابرویش او را مجذوب کرده است. در کل، این شعر تجلی عشق و شور و شوقی است که شاعر نسبت به معشوقش احساس می‌کند.
چون جان و دلم ملازمِ اوستبنشست به جایِ جان و دل دوست
هوش مصنوعی: وقتی که جان و دلم همیشه همراه اوست، پس باید به جای جان و دل، در کنار دوست نشسته باشد.
بویی‌ست بمانده در دماغماز دوست حیات من از آن بوست
هوش مصنوعی: بوی خوشی از دوستی در یادم باقی مانده که باعث زندگیام است.
یارم چو به حسن بی‌نظیرستگوباش اگر به طبع بدخوست
هوش مصنوعی: محبوبم زمانی که زیبایی بینظیری دارد، پس هرگز نگران نباش اگر کسی خوشایندش نیست.
خوی بد اگر چه عیب ناک استچون لایقِ طبعِ ماست نیکوست
هوش مصنوعی: ویژگیهای ناپسند هرچند که عیب بزرگی به شمار میرود، اما چون به طبع و شخصیت ما میخورد، در نظر ما خوب و پسندیده جلوه می‌کند.
در آرزویِ جمالِ رویشاز آبِ دو چشمِ من روان جوست
هوش مصنوعی: چشمان من از شدت عشق به زیبایی چهرهاش به چشمهای پر آب تبدیل شدهاند.
تر خواهم داشت دیده از اشکتا خشک شود بر استخوان پوست
هوش مصنوعی: چشمهایم را از اشک پر میکنم تا زمانی که اشکها خشک شوند و به پوست استخوانم بچسبند.
خود چشمهء چشمِ من چنان گیرکز کثرتِ گریه آبِ آموست
هوش مصنوعی: چشمان من به شدت اشکبار شدهاند، به طوری که عکسالعمل مکرر گریه باعث شده است گویی چشمهای از آب در آنها جاری است.
بر ساقش اگر نمی‌رسد سیلاز قدِّ بلندِ قامتِ اوست
هوش مصنوعی: اگر سیلابی به ساق پای او نمی‌رسد، به دلیل قامت بلند و رسا اوست.
مولایِ دو چشمِ ترکِ اویمترک است ولیک با دو هندوست
هوش مصنوعی: عزیز من با وجودی که ظاهرش به ترکها شباهت دارد، اما در درونش چیزی از هندوها وجود دارد.
هندوچه که هر دو جاودان‌انداندیشهء من ز چشمِ جادوست
هوش مصنوعی: هر چند که هندو و آنچه او را به جاودانگی میشناسیم یکسان هستند، اما تفکر من به دلیل نگاهی جادویی و افسونگر به آنها شکل گرفته است.
نی‌نی غلطم کدام جادوفریاد از آن دو چشمِ آهوست
هوش مصنوعی: من چه گناهی کردهام که این چشمان زیبا و جذاب مانند جادو مرا مسحور کردهاند و صدای فریاد آنها در دل من طنینانداز است؟
بربویِ وصالِ او نزاریمسکین همه ساله در تکاپوست
هوش مصنوعی: هر ساله، آواز وصال او را همچون نزار و بیچارهای حس میکنم که دائماً در تلاش و کوشش است.
آری که رقیبِ حضرتِ اوتیرِ مژه و کمانِ ابروست
هوش مصنوعی: بله، رقیب او کسی است که تیر مژه و کمان ابرویش به جنگ میآید.