شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: این شعر در مورد حس انتظار و عشق به پروردگار و زیبایی‌های زندگی است. شاعر از گذشت زمان و شوقی که در دل دارد، سخن می‌گوید و به تشنگی روحی خود اشاره می‌کند. او به نمادهای مختلفی از زندگی اشاره می‌کند، مانند شراب و خوشه‌های انگور، و نشان می‌دهد که این نمادها در زندگی انسان‌ها چگونه با عشق و معرفت پیوند خورده‌اند. شاعر به رد قضاوت‌های مردم می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که عشق و ارتباط با خداوند چیزی فراتر از ظواهر و نشانه‌های دنیوی است. در نهایت، او به شکل ملموس زندگی و عواطف انسانی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عشق واقعیتی است که هیچ کس نمی‌تواند آن را انکار کند.
دو ده گذشت ز ماه و ده دگر باقی ستشکایت از ده باقی ز فرطِ مشتاقی ست
هوش مصنوعی: دو ماه گذشت و تنها ده روز دیگر باقی مانده است. شکایت از این ده روز باقی به خاطر شدت علاقه و اشتیاق من است.
که می دهد سه قدح از پیِ دوگانۀ فرضکه عقل منتظرِ یک اشارتِ ساقی ست
هوش مصنوعی: کسی که سه جام به دنبال دو جام می‌دهد، نشاندهنده این است که عقل در انتظار یک اشاره از سوی ساقی است.
ز برقِ پرتو مَی خاست جوهرِ آتشوگرنه از چه درو روشنی و برّاقی ست
هوش مصنوعی: از نور و درخشش شراب، خاصیت آتش به وجود آمد و در غیر این صورت، از کجا این روشنی و درخشش پدید میآمد؟
کسی که خوشۀ انگور می کند آونگبه حکمِ فتویِ من کُشتنی و معلاقی ست
هوش مصنوعی: کسی که خوشه‌های انگور میچیند، از نظر من، باید به عنوان نوعی کشتن و مجازات در نظر گرفته شود.
چراست سرزنشِ سیر خوردگان بر منهمین که عادتِ بیهوده گوی ایقاقی ست
هوش مصنوعی: چرا باید کسانی که سیر و سیراباند، به من انتقاد کنند وقتی که خودشان عادتهای بیهوده دارند؟
زِ نان و آب دهان بسته و گشاده زبانبه فحش و غیبت و بد گفتن این چه رزّاقی ست
هوش مصنوعی: در زندگی، انسان با نان و آب و نشانههایی از سخنانی که به هم میزند و حرفهایی که میزند، از جمله فحش و غیبت، نمی‌تواند درک کند که چه چیزی واقعاً به او روزی و برکت می‌دهد. این نشاندهنده تناقض در رفتار اوست و نشان می‌دهد که چگونه از منابع زندگیاش به درستی استفاده نمیکند.
کهی حشیش فروریخته به وقتِ سحرکه فاضل از همه معجون هایِ تریاقی ست
هوش مصنوعی: سحرگاهان، وقتی که شبنم بر روی علفها نشسته، بهترین چیزها از هر دارویی مؤثرتر و سودمندتر است.
من آخر آدمی ام تا کی انکر الاصواتکه گوشِ رغبتِ من بر نوایِ عشّاقی ست
هوش مصنوعی: من در نهایت یک انسان هستم و تا چه زمانی میتوانم به صدای ننگین و ناخوشایند گوش بسپارم، در حالی که گوش من فقط قدرت شنیدن صدای عاشقان را دارد.
محاسباتِ نزاری برون ز دفترهاستحدیثِ عشق نه افسانه هایِ اوراقی ست
هوش مصنوعی: محاسبات و بررسیهای نزار، فراتر از آنچه در دفاتر نوشته شده است، میباشد. این داستان عشق واقعیتی عمیقتر از افسانههای چاپ شده در کتابهاست.
اگر متابعِ امری در آفرینشِ خاصبه خلق هیچ تصرّف مکن که خلّاقی ست
هوش مصنوعی: اگر از چیزی در آفرینش خاص پیروی میکنی، هرگز در آن دخالت نکن؛ زیرا این کار تنها به خالق مربوط میشود.