شمارهٔ ۳۵۸ - حکیم نزاری

موذّن فالق الاصباح می گفتگمان بردم که هات الراح می گفت

بر افکندم ز خواب آن دل ستان راکه می را مونس الرواح می گفت

سر ده را مسیح وقت میخواندطلوع صبح را صبّاح می گفت

بدو گفتم چه می گوید موذّنمگر رمزی در این اصلاح می گفت

قدح پر کن که چون کردی قدح پرنباشد حاجت مصباح می گفت

به لفظی دیگرش می خواند جان بخشبه دیگر قوّت اشباح می گفت

وجوهی نقد می باید که بگشاددر می خانه بی مفتاح می گفت

نمی گفت از طلوع صبح باریهمه در لمعه ی اقداح می گفت

در افکن کشتی ای در بحر مجلسکه پندارم تورا ملّاح می گفت

نزاری گفت قیدی هست در راهولی مقری هوالفتاح می گفت