شمارهٔ ۴۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و ارتباط معنوی سخن می‌گوید و به ملاقات دوباره با معشوق امیدوار است. او به رقیبان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر شب در فکر معشوقش است. شاعر از ملامت‌هایی که بر او می‌شود، ابراز نگران نیست چون در پی عشق، خود را در حالتی معنوی می‌یابد. همچنین تأکید می‌کند که عشق واقعی باید تلاش و کوشش را به همراه داشته باشد و اینکه زاهد واقعی کسی است که از محدودیت‌ها فراتر رفته و به حقیقت می‌رسد. در نهایت، شاعر می‌گوید که عشق واقعی نیازمند کوشش است و باید آن را در کارهای مهم زندگی جستجو کرد.
گر دگر باره مرا با تو ملاقات افتداتّفاقی عجب از محضِ کرامات افتد
هوش مصنوعی: اگر بار دیگر به طور تصادفی تو را ببینم، اتفاقی شگفتانگیز رخ خواهد داد که ناشی از ویژگیهای خاص و کرامات توست.
با رقیبانِ خیالت که نگه بانِ من اندهر شبم بر سرِ کویِ تو مقالات افتد
هوش مصنوعی: با رقبای خیالت که مراقب من هستند، هر شب در کوچه تو، کلمات و سخنانی به میان میآید.
بر من آخر چه ملامت که ملک در ملکوتدر سجود از پیِ وصلت به مناجات افتد
هوش مصنوعی: مرا چگونه سرزنش میکنی وقتی که فرشتگان در آسمان برای رسیدن به من، در حال سجده و دعا هستند؟
همّت آن است که از جانبِ ما میل کنیهیچ باشد که ارادت به سویِ مات افتد
هوش مصنوعی: عزم و اراده باید به گونهای باشد که از جانب ما هیچ گزینشی نداشته باشی و میل تو تنها به سمت ما باشد.
زاهد آن است که از راهِ حقیقت چون مناز صوامع به در آید به خرابات افتد
هوش مصنوعی: زاهد واقعی کسی است که از مسیر حقیقت خارج شود و به جای گوشهنشینی در صومعهها، به دل اجتماع و مکانهای پرتنش برود.
عشق می ورز نزاری که بباید کوشیددر مهمّی که مهمّ تر ز مهمّات افتد
هوش مصنوعی: عشق بورز ای نزار! زیرا باید در کار مهمی تلاش کنی که از همه امور مهمتر است.