شمارهٔ ۴۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و محبت پرداخته و نشان می‌دهد که عشق واقعی و عمیق، تنها از جنبه‌های مادی و ظاهری فراتر است. شاعر به مخاطب می‌گوید که اگرچه ممکن است فردی در دنیا مال و مقام و زیبایی داشته باشد، اما بدون عشق و محبت واقعی، زندگی‌اش خالی و بی‌محتواست. او همچنین به احساسات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر طرف مقابل در ظاهر جذاب باشد، اما اگر در دلش عشق وجود نداشته باشد، همه‌چیز بی‌فایده است. به طور کلی، شعر بر اهمیت عشق حقیقی و عاطفه تأکید دارد و ناتوانی عشق بدون همراهی و درک متقابل را نشان می‌دهد.
جمادست آن که دل داری نداردیقین می دان که جان باری ندارد
هوش مصنوعی: کسی که دل و احساس ندارد، همچون یک جسم بیروح است و به خوبی میداند که ارزش حقیقی زندگی در وجود او نیست.
تو آن منگر که صاحب دولت این جابه جز عیش و طرب کاری ندارد
هوش مصنوعی: به آنچه در اینجا اتفاق میافتد اعتنا نکن، زیرا کسی که در مقام قدرت است فقط به خوشگذرانی و لذت مشغول است.
اگرچه ملک و مال و جاه داردولی چون یارِ من یاری ندارد
هوش مصنوعی: هرچند که دارای مقام، ثروت و قدرت است، ولی هیچکس به اندازهی یار من او را یاری نمیکند.
ز من باور مکن گر چینِ زلفشدلی در زیرِ هر تاری ندارد
هوش مصنوعی: به من اعتماد نکن اگر فکر میکنی که زیبایی و حالتِ موهای او دلی را تحت تأثیر قرار نمیدهد.
ز من مشنو اگر از غمزۀ اوخرد در هر قدم خاری ندارد
هوش مصنوعی: اگر از درد و غم او چیزی گویی، به من گوش نده، چرا که در هر قدم، بدون آنکه غمی داشته باشم، احساس درد نمیکنم.
چو از هر گوشه تُرکِ چشمِ مستشنظر بر خونِ هشیاری ندارد
هوش مصنوعی: وقتی از هر طرف، زیبایی چشمان جذابش را میبینم، هیچ توجهی به خونِ هشیاری و واقعیتهای زندگی ندارد.
کمند اندازِ گیسویش به هر جارسن در حلقِ عیّاری ندارد
هوش مصنوعی: موهای بلند و مشکی او مانند دام است که هر جا بیفتد، مانند رسن در دست کسی نیست که بخواهد آن را کنترل کند.
تو هم مشنو ز من گر این گواهیبه نزدیکِ تو مقداری ندارد
هوش مصنوعی: اگرچه من صحبت میکنم، اما تو ممکن است حرفهای من را نشنوی چون برای تو اهمیت و ارزشی ندارد.
دروغ است این سخن گر از هر اعضانزاری نالۀ زاری ندارد
هوش مصنوعی: این حرف نادرست است، چون اگر از هر قسمتی از بدن صدایی به گوش نرسد، نشاندهندهی آن است که چیزی در کار نیست.