شمارهٔ ۴۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی رابطه انسان با عشق و محبت می‌پردازد. شاعر بیان میکند که کسی که عمر خود را در کنار محبوبش می‌گذراند، در واقع خوشبخت است و بقیه بدون عشق و محبت، بختی ندارند. او به زیارت و ارادت نسبت به محبوب اشاره میکند و می‌گوید که نیازی به انجام مناسک مذهبی نیست، بلکه عشق از دل برخاسته است.
شاعر همچنین به نقد کسانی می‌پردازد که به ظاهر وابسته به محبت هستند اما در دل حقیقت دیگری دارند. او از تقویت دل و عشق می‌گوید و بر اهمیت صادق بودن تاکید میکند.
این شعر در پایان به اهمیت ارتباط با حقیقت و خلوص دل اشاره میکند و به رفتن به خرابات (محل رطب و درختان) و بی‌اعتنایی به نام و ننگ تاکید میکند، و اینکه سینه‌ای صاف می‌تواند نظر طاهر (شخصی با صفات نیک) را جلب کند.
دولتِ آن کس که عمر با تو گذاردهر که نه در بندِ تست بخت ندارد
هوش مصنوعی: کسی که عمرش را با تو بگذراند، آبی از سعادت نخواهد برد؛ زیرا آن که به تو وابسته نیست، شانس و خوشبختی ندارد.
آن که زیارت کند ترا به ارادتحاجتِ آن نبودش که حج بگزارد
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق و ارادتش به تو به زیارت میآید، هدفش تنها این نیست که حج به جا آورد.
نی غلطم بر تو مدّعی به محبّتبر نخورد گر چه تخمِ مهر بکارد
هوش مصنوعی: من با تمام وجودم معتقدم که تو مدعی محبت هستی، اما اگرچه ممکن است بذر عشق را بکاری، اما در واقع در دل عشق و محبت راه نداری.
عمر بباید که باغ بان چو تو سرویدر چمنِ باغِ روزگار بکارد
هوش مصنوعی: زندگی باید طوری باشد که افرادی مثل تو، که به زیبایی و شکوفایی اهمیت میدهند، در دنیای خود درختانی را بکارند که به معنای رشد و زندگی بهتر باشد.
عیب کنندم که دل بدو مده از دلکس چه کند گر به دل بری نسپارد
هوش مصنوعی: آنها عیبجویی میکنند که چرا دل را به کسی میسپارم، اما چه میتوان کرد اگر دل به کسی گره خورده باشد و نتوانم آن را از او دور کنم؟
قدرتِ رفتن ز پیش صیدِ زبون رانیست که صاحب کمند می نگذارد
هوش مصنوعی: برای فرار از دست صید بیچاره، قدرتی وجود ندارد، زیرا صاحب کمند اجازه نمیدهد.
با چو تو زور آزما که راست نگوییقوّتِ بازویِ آن که پنجه فشارد
هوش مصنوعی: با کسی مانند تو که در گفتار خود راستگو نیست، قدرت و توانایی کسی که پنجهاش را میفشارد، بیفایده است.
باده به من ده که مه صلاح و مه تقوابا تو کس از نام و ننگ یاد نیارد
هوش مصنوعی: می‌گوید که به من شرابی بده که در این لحظه، نه خوب و نه بدی از کسی در میان باشد و کسی دربارهی نام و ننگ یاد نکند.
زاهدِ صد ساله را ز دست تو سیکیدر رمضان هم چو انگبین بگوارد
هوش مصنوعی: در ماه رمضان، شخصی که به مدت صد سال زاهد و پارسا بوده، به دلیل تأثیر تو به حالتی میافتد که مانند شهد شیرین و گوارا میشود.
نفس مپرور نزاریا که محقّقاهل هوا را هم از دواب شمارد
هوش مصنوعی: به خودت اجازه نده که ضعف و ناامیدی را در خودت پرورش دهی، زیرا حتی نوازشگران و دلخوشیهای واقعی هم ممکن است از بیتحرکی و بیعملی دور بمانند.
سینه چو صافی کنی مقیمِ خراباتباش که طاهر نظر به خیر گمارد
هوش مصنوعی: اگر دل را پاک و صاف کنی، باید در مکانهای آزاد و بیپروایی حضور داشته باشی، زیرا انسان پاک می‌تواند به خوبیها توجه کند.