شمارهٔ ۴۶۰
هوش مصنوعی: شعر درباره قدرت و تاثیر عشق سخن می‌گوید. عشق به شدت سوزاننده است و می‌تواند فرد را از آرامش خارج کند. عاشق واقعی کسی است که برای محبوبش حتی حاضر است جان خود را فدای او کند. همچنین، شاعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که به عشق و وصال معشوق نمی‌رسند و به طعنه می‌گوید که نباید از دشمنان و رقبای عشق ترسید. در نهایت، شاعر به سختی‌های عاشق بودن اشاره می‌کند و خواستار مراقبت از احساسات در برابر آسیب‌هاست.
آتش عشق چو در سینه شرار اندازدمرد را از زبر تخت به دار اندازد
هوش مصنوعی: زمانی که عشق همچون آتش در دل انسان شعلهور شود، می‌تواند او را به حدی برساند که از مقام و منزلتش سقوط کند و در شرایط سخت و بحرانزا قرار گیرد.
عشق بر هر طرف از مملکت دل که زندهمچو موجی ست که دریا به کنار اندازد
هوش مصنوعی: عشق مانند موجی است که دریا به سمت ساحل میراند و هر جای دل را که لمس کند، تأثیری عمیق و ویرانگر بر جای میگذارد.
عاشق آن است که گر بر سر کویش محبوببگذرد در قدمش سر به نثار اندازد
هوش مصنوعی: عاشق کسی است که وقتی از کنار معشوقش میگذرد، به نشانه احترام و عشق، سرش را به جایگاه قدمهای او میگذارد.
پدرم گفت که هم زخم هلاکت بخوردخویشتن هرکه چنین بر سر نار اندازد
هوش مصنوعی: پدرم گفت که کسی که دیگران را به مشکل و مصیبت میاندازد، خود نیز دچار درد و رنج خواهد شد.
گفتم از مدعیان باک مدار ای باباچه توان سوخت از آتش که چنار اندازد
هوش مصنوعی: به او گفتم نگران سخنان مدعیان نباش، زیرا چه قدرتی دارد که آتش را خاموش کند در حالی که چنار میافکند.
دوستان بر سر دیوار سرا بستانشباغبان را مگذارید که خار اندازد
هوش مصنوعی: دوستان، بر سر دیوار باغ، مراقب باشید که باغبان را نرسانید تا خارها را به سمت شما پرتاب کند.
چه شود گر بگذارند رقیبان حرمکه نزاری نظر از دور به یار اندازد
هوش مصنوعی: چه مشکلی است اگر رقبای حرم اجازه دهند که نزار از دور به محبوبش نگاه کند؟