شمارهٔ ۴۶۵
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ تأثیرات عمیق عشق و جدایی بر فرد است. شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که پس از بیداری از خواب، تمام آرامش و صبرش به هم می‌ریزد. او به یارش می‌گوید که هیچ موضوعی جز عشق او وجود ندارد و در عین حال از سبک‌سری و بی‌دلی‌اش در پیوند با یار صحبت می‌کند. حالت عمیق عشق و اشتیاق او به حدی است که تصور جدایی از یار برایش ناممکن می‌شود. حضور و زیبایی یار تمامی رازهای او را روشن می‌کند و در نهایت شاعر احساس می‌کند که زمان و سرنوشتش به شدت تحت تأثیر این عشق قرار گرفته است. در پایان، او از دردی که عشق و جدایی بر جانش گذاشته، می‌گوید.
همین که چشم ز خوابِ خمار بر هم زدهمه ولایتِ صبر و قرار بر هم زد
هوش مصنوعی: به محض اینکه چشمم از خواب سنگین بیدار شد، تمامی آرامش و صبرم از بین رفت.
به یار گفتم بر هم مزن سرو کارمجزین حدیث نگفتم که یار بر هم زد
هوش مصنوعی: به دوست گفتم که با هم درگیر نشویم و جز این موضوع چیزی نگوییم، اما او خودش همه چیز را به هم ریخت.
گر از سبک سری و بی دلی زدم درِ وصلهزار بن گهِ صبر انتظار بر هم زد
هوش مصنوعی: اگر به خاطر سبکی و بیحوصلگی خودم درِ وصال را زدم، هزار بار صبر و انتظارم را به هم زدم.
کجا رسم به کنار از میانِ او که خیالبه موجِ عشق میان و کنار بر هم زد
هوش مصنوعی: این بیت به ما می‌گوید که چگونه میتوانم از او دور شوم، در حالی که خیال عشق مانند امواج دریا، همدیگر را تحت تأثیر قرار میدهد و مرزها را در هم میشکند. احساسات وعشق آنقدر غلبه دارد که نمیتوان از آن فاصله گرفت.
به یک کرشمه که کرد از کرانۀ برقعهمه نهانِ من و آشکار بر هم زد
هوش مصنوعی: با یک نگاه ساده و جذاب، پردهای که بر چهره داشتم را کنار زد و همه چیز در من تغییر کرد؛ در آن لحظه هم پنهان و هم نمایان شدم.
به روزگارِ من والتقاتِ او هیهاتهزار هم چو مرا روزگار بر هم زد
هوش مصنوعی: در دوران من، مانند من هیچ کس دیگری به این سختی روزگار را تجربه نکرده است.
دمِ گریز و درِ توبه می زند اکنونچو روزگارِ نزاریِ زار بر هم زد
هوش مصنوعی: اکنون زمان گریز و پشیمانی فرا رسیده است، زیرا روزگار به شدت درهم برهم و دشوار شده است.