شمارهٔ ۴۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از سوز و درد دل ناشی از جدایی و فراق معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید دلش به شدت می‌سوزد و این سوختن به جانش نیز منتقل شده است. حتی نمی‌تواند احساساتش را در کلمات بیان کند، زیرا آنچنان در غم و اندوه است که هر چیزی در اطرافش او را آتش می‌زند. او بی‌نهایت دردی عمیق از جدایی تحمل می‌کند و دیگر توان ادامه نفس کشیدن را ندارد. شاعر از این وضعیت تعجب می‌کند و اشاره می‌کند که حالش به شدت خراب است و این درد در وجودش آزمون سختی به وجود آورده است.
مرا دلی ست که بر خویشتن بمی‌سوزدچنان که جانم از آن سوختن بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: دل من به قدری می‌سوزد که انگار خودم را دارم میسوزانم، درست مثل اینکه جانم در حال سوختن است.
درون سینه عجب نیست گر بسوزد دلچو از برون تنم پیرهن بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: در دل انسان اگر آتش عشق و احساس شعلهور شود، تعجب ندارد؛ زیرا وقتی دل بسوزد، طبیعتاً لباس ظاهری نیز آسیب خواهد دید و می‌سوزد.
به نامه شرح فراقش نمی توانم دادکه نوک خامه ز دود سخن بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: نمیتوانم در مورد جداییاش چیزی بنویسم، چون قلمم از غم و درد حرفها می‌سوزد.
چنان بسوخته ام در غم جدایی دوستکه چرخ را دل بر جان من بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: من به قدری در فراق دوست سوختهام که گویی دیگران هم از این درد میسوزند.
بسوخت جانم از این پس نفس نخواهم زدز سوزناکیِ آهم دهن بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: از این پس، جانم به شدت درد میکشد و دیگر نفس نمیکشم. آهم به قدری سوزناک است که دهنم را میسوزاند.
ز آتشِ غم ، نفتِ فراق نزدیک استکه هر کجا که نشینم وطن بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: از شدت غم و دلتنگی، آتش فراق به جانم نزدیک است و هر جا که باشم، وطنم به خاطر این درد در حال سوختن است.
عجب مدار از این سان که گشته ام بر مندلِ نزاریَ کِ ممتحن بمی‌سوزد
هوش مصنوعی: حیرت نکن از اینکه دل شکیبا و پرنُزاری من به شدت در عذاب است و در حال آزمایش و امتحان به شدت آتش میگیرد.