شمارهٔ ۵۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رنج و درد عاشقی صحبت می‌کند و به احساس ناکامی و دوری از معشوق می‌پردازد. او lament می‌کند که محبت و راحتی که باید از عشق به دست می‌آمد، به آنها نرسیده است. اشاره شده که عشق واقعی ارزش و لطافتی دارد که برای به دست آوردن آن، انتظاراتی وجود دارد، اما در نهایت این انتظارات به نتیجه نمی‌رسند. شاعر می‌گوید که در این مسیر عاشقانه، بسیاری از افراد تلاش کرده‌اند ولی به هدف نهایی نرسیده‌اند و این حس ناکامی و جدایی طبیعی است. در کل، شعر حاکی از غم و حسرت ناشی از عشق و فاصله‌ای است که میان عاشق و محبوب وجود دارد.
چه محنت است که در عاشقی به ما نرسیدکجا شدیم که صد فتنه از قفا نرسید
هوش مصنوعی: عشق به ما نرسید و این واقعا دردناک است. جایی که ما هستیم، در میان تمام مشکلات و فتنهها، هیچ چیزی به ما نمیرسد و ما از آن فاصله داریم.
به رویِ ما همه رنجی رسید در غمِ دوستمگر که راحتِ رویش به رویِ ما نرسید
هوش مصنوعی: رنج و سختیهای زیادی به خاطر غم دوست بر ما وارد شد، اما آرامش و خوشحالی ناشی از دیدن او هرگز به ما نرسید.
فراغتِ دل از آن داشتیم یک چندیکه عشقِ او به سرِ جانِ مبتلا نرسید
هوش مصنوعی: مدتی از آسودگی دل لذت بردیم، چرا که عشق او هنوز به جان بیمار ما نرسیده بود.
طمع به وصلِ چو اویی حماقتی ست عظیمکه پادشاهیِ عالم به هر گدا نرسید
هوش مصنوعی: اشتیاق به رسیدن به معشوقی مانند او، اشتباهی بزرگ است. زیرا پادشاهی و قدرت جهان به هیچ گدایی نمیرسد.
اگر ز عشق ملامت به ما رسد چه عجببلایِ سرزنشِ عاشقات کجا نرسید
هوش مصنوعی: اگر از عشق ما را ملامت کنند، چه جای تعجب است؟ مگر عاشقان دیگر از سرزنش و بلا در امان بودهاند؟
ز هجر و وصل چه نقصان کمالِ مجنون رااگر به خلوتِ لیلی رسید یا نرسید
هوش مصنوعی: عشق مجنون به لیلی هیچگاه کامل نمیشود. چه فرقی می‌کند اگر مجنون به تنهایی در کنار لیلی باشد یا نباشد، نقصی در عشق او وجود دارد.
نزاریا چو تو رفتند ره روان بسیارکه یک رونده درین ره به منتها نرسید
هوش مصنوعی: بسیاری از افرادی که مانند تو پا در این راه گذاشتند، رفتند و نتوانستند به مقصد نهایی برسند. در میان این همه رهرو، تنها یک نفر هم به انتهای این مسیر نرسید.