شمارهٔ ۶۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و هوای شاعر و احساسات او در مورد عشق، حیات و عوالم معنوی می‌پردازد. شاعر در آغاز به ظهور خورشید و تجلی فیض الهی اشاره می‌کند و زیبایی‌های ساقی را توصیف می‌کند که توانایی جذب و خجلت دیگران را دارد. او همچنین به تأثیرات طبیعت و حالات درونی خود می‌پردازد و از آبی که می‌تواند برایش پیام آور شود، سخن می‌گوید.
شاعر از ناملایمات زندگی، ناصحان و زاهدان اشاره می‌کند و در مورد دوری آنها از حقیقت و مسائل اخلاقی صحبت می‌کند. او خود را در مقامی می‌بیند که دیگر سرگرم توصیه‌های دیگران نیست و به قضاوت و تجارب شخصی خود متکی است. در نهایت، شاعر از آزادی خود از بهشت و دوزخ حرف می‌زند و به مرزهای وجودی و حقیقی می‌پردازد.
به طور کلی، این شعر به جستجوی آزادی روحی و معنوی در دنیای مادی و نیاز به حقیقت در زندگی می‌پردازد.
زان پیش کآفتاب ز مشرق کند ظهورآثار فیض حق متجلّی شود ز طور
هوش مصنوعی: قبل از اینکه آفتاب از سمت شرق طلوع کند، نشانههای رحمت الهی مانند نور درخشان از کوه طور نمایان میشود.
ای ساقی‌ای که رشک برند و خجل شونداز قامت تو طوبی و از طلعت تو حور
هوش مصنوعی: ای ساقی، تو آنقدر زیبا و دلربا هستی که درختان طوبی و حورهای آسمانی به جمال و قامت تو حسد میورزند و شرمنده میشوند.
زآن آب ده کز آتش طبعش به خاصیتسقف دماغ پر کند از دودهٔ بخور
هوش مصنوعی: از آن آبی که به خاطر ویژگیهای خاصش، بخار آن به مانند دودی در فضای درون دماغ پخش میشود.
بر آتشم زن آبی کز عکس برق اوگردد سواد سینهٔ مخمور غرق نور
هوش مصنوعی: آتش من را خاموش کن با آب، تا از تماشای زیبایی او، دل شاداب و سرشار از نور شوم.
تا من به کام دل غزل حسب حال خویشاینجا ادا کنم چو سرایندهٔ زبور
هوش مصنوعی: تا زمانی که بتوانم احساسات و حالات قلبیام را در قالب غزل بیان کنم، مانند کسی که آوازی دلنشین میسراید.
شد خاطرم به تربیت عاقلان نفوردیوانه می‌شوم ز محال دل صبور
هوش مصنوعی: به خاطر تربیت انسانهای عاقل، حالا احساس میکنم که به دیوانگی نزدیک می‌شوم و صبوریام را از دست میدهم.
از ناصحان مصلحت اندیش دوربیننزدیک شد کز اسلام افتم به کفر دور
هوش مصنوعی: از مشاوران و مدافعان مصلحت اندیش دور شدم، زیرا با نزدیک شدن به آنها، از دین اسلام دور گام گذاشتم و به کفر نزدیک شدم.
از زاهدان عهد نیاموختم مگرفسق و فساد و فحش و فسون و فن و فجور
هوش مصنوعی: از عابدان چیزی یاد نگرفتم جز بدیها و گناهان و افراط در گفتار و کارهای نادرست.
باری نصیحتی نکنندم جماعتیکافتاده‌اند و بوده چو من در چنین فتور
هوش مصنوعی: به هر حال، عدهای نمیخواهند به من نصیحت کنند، چون خودشان نیز در چنین شرایطی مشابه من قرار دارند.
من در قیامتم ز ملامت‌گران عشقکو در دمید قصّهٔ من در جهان چو صور
هوش مصنوعی: من در روز قیامت از کسانی که به عشق عیب میگیرند، خالیدل و بیتوجه خواهم بود. داستان من در دنیا همچون فریادی است که در فضا طنینانداز میشود.
تا چند خاطر از می و مطرب فریفتنبر بوی آنک خیر بود آخر الامور
هوش مصنوعی: چرا همچنان باید از شراب و نوازنده فریب بخوریم، در حالی که در نهایت، این کار تأثیری نخواهد داشت و خیر و نیکی در آخرین روزهاست؟
چون اهل روزگار نی‌ام سخرهٔ مجازنه راغب حواری و نه طالب قصور
هوش مصنوعی: به دلیل اینکه من جزو اهل زمانه نیستم، نه به دنیای فریبنده علاقهمندم و نه به دنبال مقامات و مقامنشینان هستم.
آزادم از بهشت اضافی و فارغماز هر که دل فریفته گردد بدین غرور
هوش مصنوعی: من از بهشت بیمورد و اضافی آزاد هستم و از هر کسی که به این خودپسندی دل ببندد، بینیاز و رها هستم.
گر دوزخ و بهشت ندانی نزاریاتأویل آن زمن بشنو غیبت و حضور
هوش مصنوعی: اگر بهشت و جهنم را نشناسی، از آنچه در باطن و ظاهر آنها وجود دارد آگاه باش. حاکمیت و غیاب آن را درک کن.