شمارهٔ ۶۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به معنای هوشیاری و خودآگاهی اشاره دارد و warns از پیروی از افکار نادرست و غیر حقیقی. شاعر به برادرش میگوید که نباید دل به چیزهای بیاساس بسپارد و اگر به حقیقتی میخواهد روی آورد، باید در مسیر درست قدم بردارد. او همچنین به این مفهوم اشاره میکند که انسان باید خود را از شهوت و حرص دور کند و به دنبال کمال و دستیابی به حقیقت باشد. در نهایت، با تاکید بر اهمیت دست کشیدن از طمع و امید به چیزهای غیرواقعی، شاعر به سوی روشنایی و هدایت رهنمون میشود.
ز پندار خود رهبری بر مسازمرو ای برادر چنین بر مجاز
هوش مصنوعی: ای برادر، از تصورات خود رهبری نکن و از مسیر حقیقی خارج نشو.
اگر روی داری به روی محقبه بتخانه حق است کردن نماز
هوش مصنوعی: اگر به محبوبی توجه داری، باید در خانهٔ او بندگی و عبادت کنی.
وگر با خود از خود بری چون مسیحسر سوزنی از تو جویند باز
هوش مصنوعی: اگر مانند مسیح از خود فاصله بگیری، حتی سر سوزنی از وجودت را هم جستجو خواهند کرد.
به خود ناقصی کاملی کن طلبز من بشنو ای بیخبر مُخِّ راز
هوش مصنوعی: خود را به کمال برسان و از من درخواست کن، ای بیخبر، رازها را بشنو.
مکن هیچ اضداد را تربیتکه عنبر نسازد کسی از پیاز
هوش مصنوعی: هیچ وقت سعی نکن آدمهای مخالف یا متفاوت را به یکدیگر نزدیک کنی، چون هیچکس نمیتواند از یک پیاز عطر خوشی مثل عنبر بسازد.
ز دروازهٔ شهر دنیا به خودبرون کی توانی شدن بیجواز
هوش مصنوعی: از دروازهٔ شهر دنیا خارج شدن نیاز به اجازه و مجوز دارد، آیا میتوانی بدون آن مجوز خارج شوی؟
به صبح هدایت توانی رسیدبه انوار روز از شب دیرباز
هوش مصنوعی: با رسیدن صبح، میتوان به روشنی روز دست یافت و از تاریکی شب گذشته عبور کرد.
که من تا ز ظلمت برون آمدمبسی روز کردم شبان دراز
هوش مصنوعی: من وقتی از تاریکی بیرون آمدم، روزهای طولانی زیادی را شبانگاه به سر بردم.
نزاری به پای هوا و هوسدویدی بسی در نشیب و فراز
هوش مصنوعی: سراسر زندگیات را به دنبال آرزوها و خواستههای زودگذر دویدی و در مسیرهای پرچالش و سخت گذراندی.
کنون از تک و پوی ایمن شدیمرو بیش ازین در پی حرص و آز
هوش مصنوعی: حالا که از دغدغه و تلاش فراوان آسوده خاطر شدهای، دیگر به دنبال طمع و زیادهطلبی نرو.
طمع بگسل و بیش از این وا مگیرز دامان امید دست نیاز
هوش مصنوعی: امید و آرزو را رها کن و از این بیشتر به دامان آن نچسب، تا از گرفتاریها رهایی یابی.