تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۶۷۰

پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباشتخم شیرین ز پی مائده دو شوره مپاش
مشرکان دعوی توحید نکردندی کاشچه کند طاقت خورشید ندارد خفّاش
فقها بیهده گویند و مشایخ فحّاشهمه ادرار ربایند و همه وقف تراش
باش یک‌روی و قوی باش و موافق کنکاشگاه مرهم منه و گاه جراحت مخراش
من اگر چند نی‌ام زاهد و هستم قلّاشهستم آزاد و نی‌ام بندهٔ اسباب معاش
پاک‌رو را چه غم ار عیب کنندش اوباشزان که مردانِ خدای‌اند به بدنامی فاش