شمارهٔ ۷۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به تبیین احساسات عمیق و عشق پرشور پرداخته است. شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در چهره او نشانه‌هایی از زندگی و روح وجود دارد. او به کسانی که دل‌های حساسی دارند هشدار می‌دهد که از آزردن بی‌گناهان پرهیز کنند و بر لزوم توجه به ناله‌های نیازمندان تأکید می‌کند. همچنین، شاعر به نفسی عمیق و گرایش به عالم معنا اشاره دارد و نشان می‌دهد که ارتباطات انسانی و عشق در این جهان بی‌کران و بی‌نهایت است. در نهایت، او تأکید می‌کند که عشق و محبت باید بدون قید و شرط باشد و به صداقت در روابط اشاره دارد.
نگارا پری زاده ای یا سروشاگر آدمی زاده ای رخ مپوش
هوش مصنوعی: ای محبوب، آیا تو فرشتهای یا پیامبری؟ اگر انسان هستی، پس چرا چهرهات را میپوشانی؟
ز چین عرق چین مشکین توختا در فغان است و چین در خروش
هوش مصنوعی: از زیبایی و خوشبویی موها و عطر تو، صدای ناله و گلایه به گوش میرسد و به دنبال آن، حرکتی بسیار زیبا و دلنشین به وجود میآید.
درون لبت چشمه روح بخشخَضِر بر کنار و میان پر ز نوش
هوش مصنوعی: درون لبت، چشمهای از زندگی و سرزندگی وجود دارد که کنار آن و در میان آن، گلابی از طراوت و لذت به چشم میخورد.
دل اهل دل را پریشان مداربه آزردن بی گناهان مکوش
هوش مصنوعی: دل‌های حساس و اهل احساس را با آزار دادن بی‌گناهان مضطرب نکنید.
گذشت از فلک ناله داد خواهتو در خواب و از غفلت آکنده گوش
هوش مصنوعی: از آسمان صدای نالهای به خاطر خواسته تو بلند شده و گوشها پر از خواب و غفلت است.
بر افتادگان مرحمت واجب استز فریاد خواهان سخن می نیوش
هوش مصنوعی: به کسانی که در زندگی دچار مشکل و شکست شدهاند، باید کمک و محبت کرد. انتظار میرود که به صدای آنها گوش دهیم و به درد و مشکلاتشان اهمیت بدهیم.
مرا رایگانی بدادی ز دستبود رنج نابرده ارزان فروش
هوش مصنوعی: تو بیدلیل و بدون زحمت چیزی به من بخشیدی، اما در عوض من سختی و زحمت نکشیدهام و این به نوعی به ارزش آنچه دریافت کردهام لطمه میزند.
چو من هرکه مست از الست آمدهبه صور قیامت نیاید به هوش
هوش مصنوعی: هرکس که مانند من به حقیقت "من" پی برده و از جلوههای الهی سرمست شده، در روز قیامت به حالت هوشیاری باز نخواهد گشت.
نشان گروهی که هم فطرت اندچو بیند مرا باز بیند دروش
هوش مصنوعی: اگر گروهی که همذات و همفطرت هستند، مرا ببینند، دوباره من را خواهند شناخت و درنتیجه نمیتوانند از من فاصله بگیرند.
بدم دوش تا روز در رستخیزبسا شب که تا روز بودم چو دوش
هوش مصنوعی: دیشب برایم به اندازهی یک روز طولانی بود، به طوری که چقدر شب را بیدار ماندم تا صبح برسد.
کنارم شود تا میان پر سرشکبه موج از میانم برآید به دوش
هوش مصنوعی: اگر کنارم بیایی، در حالی که چشمانم پر از اشک است، احساساتم مانند امواجی به اوج می رسند و بر من سنگینی خواهند کرد.
چو عکس خیالت درآمد ز درهمین تا بدیدم برفتم ز هوش
هوش مصنوعی: وقتی تصویر خیالت از در وارد شد، وقتی آن را دیدم، از حال خود بیخود شدم.
چو خور برزند سر ز جیب افقنظر را نماند نه تاب و نه توش
هوش مصنوعی: وقتی که خورشید از افق بیرون میآید، دیگر نه حوصلۀ نگاه کردن میماند و نه قدرتی برای تحمل.
نزاری نیی مرد میدان عشقو گر گویم افسرده ای بر مجوش
هوش مصنوعی: در میدان عشق، تو مردی نیستی و اگر بگویم که ناراحت و افسردهای، این سخن را نادیده بگیر.
محیط محبت ندارد کرانمکن دعوی آشنایی خموش
هوش مصنوعی: محبت به جایی محدود نمیشود، پس در مورد آشنایی خود با آن صحبت نکن و سکوت اختیار کن.