شمارهٔ ۷۴۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره تلاش و کوشش در مسیر دستیابی به توفیق و موفقیت است. شاعر تأکید می‌کند که با جهد و مجاهدت، انسان به توفیق خواهد رسید و باید از خیال و وهم فاصله بگیرد. همچنین اشاره می‌کند که برای حفظ روح و صفای آن، باید در امور خیر و مثبت کوشا بود و از مسائل منفی دوری کرد. در نهایت، شاعر به اهمیت رازها و نکات دقیق در زندگی اشاره دارد و از دوستانش می‌خواهد که درک کنند چگونه ظاهر و باطن افراد در دنیای معاصر دیده می‌شود.
اگر تو جهد کنی با تو می رود توفیقرفیقِ راه تو توفیق به علی التحقیق
هوش مصنوعی: اگر تلاش کنی، موفقیت در کنار تو خواهد بود و بهطور حتم در مسیرت توفیق همراهت می‌شود.
اگر مشاهده خواهی برو مجاهده کشبه پایِ جهد میسّر شده ست قطعِ طریق
هوش مصنوعی: اگر میخواهی ببینی که چه میخواهی، به تلاش و کوشش ادامه بده، زیرا راهی برای رسیدن به هدفهایت فراهم شده است.
سفینه واسطه ی مَخلص است بی ملاّحگمان مبر که توان شد برون ز بحرِ عمیق
هوش مصنوعی: کشتی، وسیلهای است که ما را به مقصد میرساند و بی وجود ناخدای ماهر، تصور نکن که میتوانیم از دریاهای عمیق عبور کنیم.
به مهلکات در افتاده جهد باید کردبه کوششی که برآید ز دست و پایِ غریق
هوش مصنوعی: برای نجات از خطرات و مشکلات، باید تلاش کرد و کوشید، همانطور که یک نفر که در آب غرق شده، با تمامی قدرت و تلاشش برای نجات خود دست و پا میزند.
مکن فراخ روی در سخت که پنهان استرموزِ مردان در ضمنِ نکته هایِ دقیق
هوش مصنوعی: در موقعیتهای دشوار، نباید با خوشرویی و بیاحتیاطی برخورد کنی، زیرا رازهای افراد بزرگ در جزئیات و نکتههای ظریف نهفته است.
خیال و وهم و قیاس از دماغ بیرون کنکه استقامتِ تو نیست جز درین تفریق
هوش مصنوعی: تفکرات و خیالات بیاساس را کنار بگذار، چراکه پایداری و ثبات تو تنها در این جدایی از آنهاست.
مدام باش طلبگارِ وقت بی تأخیرقیام کن به مهمّاتِ خیر بی تعویق
هوش مصنوعی: همیشه آماده باش که در زمان مناسب درخواست کمک کنی و به کارهای مهم و خیرخواهانه بیدرنگ رسیدگی کنی.
ز راح دست مکش روح را صفایی دهصفایِ روح نباشد مگر به راحِ رحیق
هوش مصنوعی: از راهِ نادرست، روح را کنترل نکن و به آن آرامش ببخش؛ زیرا آرامش روح تنها با نوشیدنی شیرین و خاص به دست میآید.
سِیه کنند سفید اهلِ روزگار و مرادقیقه ایست ز من بشنو ای رفیقِ شفیق
هوش مصنوعی: در زمانهای که مردم خوب و بد را با هم قاتی میکنند و در همه جا نیکی و بدی رنگ میگیرد، من تنها چند لحظه برای خودم دارم. ای دوست نزدیک، از من بشنو.
خضاب کاریِ من به که هر سپیده دمیرخِ زریرِ نزاری به مَی کنم چو عقیق
هوش مصنوعی: من به جای اینکه در صبح زود به چهره زیبا و درخشان کسی نگاه کنم و خود را گرفتار آن لحظه کنم، ترجیح میدهم با رنگآمیزی خودم مشغول شوم و لذت ببرم.