شمارهٔ ۸۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در شب و در تنهایی خود به احساساتی چون ترس از رعد و برق و تنهایی می‌پردازد. او با یادآوری دوستش به دل شکسته‌اش اشاره می‌کند و تأکید دارد که هیچ چیز جز عشق دوست برایش مهم نیست. شاعر از طریق شراب عشق، تلاش می‌کند که غم و اندوهش را پنهان کند و با یادآوری قدرت و اراده‌اش، سعی در زنده کردن امید و زندگی دارد. او همچنین به ناامیدی از گذر عمر و رنج‌هایی که تحمل کرده، فکر می‌کند و آن را افسوس می‌داند. در نهایت، با تأمل در حال و روزش و تلاش برای یادآوری زیبایی‌ها، به نتایجی از زندگی و عشق می‌رسد.
شبانه دوش که تنها به کنج خود بودمز هولِ صاعقه و بانگِ رعد نغنودم
هوش مصنوعی: دیشب وقتی که تنها در گوشهای نشسته بودم، از ترس رعد و برق و صدای آن نمیتوانستم بخوابم.
ز بی دلی وز بی طاقتی بترسیدمز بی کسی وز بی هم دمی بفرسودم
هوش مصنوعی: از بیحالی و بیتابی ترسیدم و به خاطر تنهایی و نداشتن همدم، پژمرده شدم.
ز ممکنات نبد یارِ دستِ من جز جامز کاینات جز آوازِ رعد نشنودم
هوش مصنوعی: از چیزهای ممکن، هیچ دوستی در دست من نیست جز جامی که از جهان جاری است و جز صدای رعد چیزی نشنیدم.
سرم گران شد اگرچه دماغ بود سبکولی دماغ و سر از غّل و غش بپالودم
هوش مصنوعی: اگرچه سرم سنگین شده، اما فکر و ذهنم سبک و آزاد است. با این حال، تلاش کردهام که از هرگونه فریب و نیرنگ پاک باشم.
درین میانه به خاطر درآمد این که چراچنین شکسته دلم کی شکسته دل بودم
هوش مصنوعی: در این وسط به دلیل این که فکر کردم چرا دلم این طور شکسته است، یادم آمد که من خودم قبلاً دلی شکسته داشتم.
ز نورِ آینۀ خنب خانه شد روشنسبک به صیقلِ می زنگِ سینه بزدودم
هوش مصنوعی: از نور آینه، خانه روشن شد و با جلا دادن به دل، زنگ تصاویر ناخوشایند را از آن پاک کردم.
به یادِ دوست که من هیچ نیستم همه اوستز جامِ عشق شراب شبانه پیمودم
هوش مصنوعی: به خاطر یاد دوست، من هیچ چیزی نیستم و همه چیز به او برمیگردد. از جام عشق شراب شبانه را نوشیدم.
به پایِ مردیِ لوح اللّهم نبد حاجتبه دست کاریِ خود مرده زنده بنمودم
هوش مصنوعی: من نیازمندیهای خود را به پای مردی که کارهای بزرگ انجام میدهد، گذاشتم و نشان دادم که چگونه میتوان از مردهها زندگی تازهای به دست آورد.
به نورِ عکسِ قدح در سوادِ ظلمتِ شبز موجِ قلزِم طوفان خلاص شد زودم
هوش مصنوعی: در تاریکی شب، نور منعکس شده از لیوان باعث شد تا من به سرعت از طوفان و آشفتگی نجات پیدا کنم.
زمانه منقلب احوالِ نا جوان مردیستز رنجِ او به همه عمر بر نیاسودم
هوش مصنوعی: زمانه به طور دائم در حال تغییر است و اوضاع به گونهای است که دیگران را به نابکاری و بیدلی دعوت می‌کند. من از درد و رنج این رفتار تا پایان عمرم آرامش نیافتهام.
دریغ عمر که بگذشت و یک نفس ایّامز روزگار نزاری نداشت خشنودم
هوش مصنوعی: متأسفانه، عمرم به سرعت گذشت و نتوانستم از روزگار بهرهای ببرم، ولی از این موضوع ناراضی نیستم.