شمارهٔ ۹۰۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی پرداخته و به دنبال نوشیدن شرابی است که باعث مستی روحی و معنوی می‌شود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که از دنیا و ظواهر آن کناره‌گیری کرده و به عشق و وصال معشوق پرداخته است. او از زهد و ورع دست کشیده و تنها چیزی که برای معشوق اساسی است، جان خود را به حساب می‌آورد. در نهایت، شاعر می‌گوید که عشق و زیبایی معشوق چنان دل‌فریب است که او هیچ بت دیگری را در این دنیا نمی‌توان جایگزین کرد و تنها در کنار معشوق به آرامش و مستی واقعی می‌رسد.
ما از آن جامِ الستی مستیمنیستانیم و ز هستان هستیم
هوش مصنوعی: ما به خاطر آن نوشیدنی آسمانی سرشار از معنویت و حقیقت بینظیری که در دست داریم، بیقرار و شاداب هستیم و از دنیای مادی فاصله گرفتهایم.
رویِ هُش‌یاریِ ما ممکن نیسترفته از دست چو تیر از شستیم
هوش مصنوعی: ما هیچگاه نمیتوانیم به وضوح و هوشیاری خود دستیابی کنیم، همانطور که تیر از انگشت رها شده دیگر بازنمیگردد.
مشکلِ زهد و ورع بگشادیمتوبه چون زلفِ بتان بشکستیم
هوش مصنوعی: مشکلات دینداری و پرهیزگاری را حل کردیم، چرا که وقتی توبه کردیم، به راحتی مانند شکستن زلفهای معشوق بود.
لایق حضرتِ جانان نقدینیست جز جان که بدو بفرستیم
هوش مصنوعی: تنها چیزی که شایستهی محبوب واقعی است، جان و دل ماست که باید به او تقدیم کنیم.
در جهان چون بت ما نیست بتیکه به جایِ بتِ خود بپرستیم
هوش مصنوعی: در این جهان، هیچ کس همانند ما وجود ندارد که بتوانیم او را به عنوان معبود و محبوب خود پرستش کنیم.
اوست ممثولِ مثالاتِ دهورما ز تمثال و مثل وارستیم
هوش مصنوعی: او نمونهای است از مثالهای زمان، ما از تقلید و شبیهسازی فراتر رفتهایم.
مبتلاییم به بالاش از آنبر سرِ کویِ بلا بنشستیم
هوش مصنوعی: ما به عشق و شیفتگی دچار شدهایم و از آن رو در جایی که دچار مشکلات و سختیها هستیم، نشستهایم.
از دل و دین و حواری و قصورببریدیم و بدو پیوستیم
هوش مصنوعی: ما از همه چیزهایی که به دل و ایمان و اهداف والای معنوی مربوط می‌شود، جدا شدیم و به او (خدا یا معشوق) نزدیک شدیم.
عشق ساقی و نزاری هش‌یارباری القصّه از آن می‌مستیم
هوش مصنوعی: عشق مانند ساکی است که ما را به مستی میبرد و در نهایت، همه چیز به همین می‌رسد.