شمارهٔ ۹۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و عشق سخن می‌گوید و از تجربیات خود در این مسیر عاطفی و روحانی می‌نویسد. او از حالتی که در آن عشق معشوق را احساس کرده و در جستجوی او بوده، حرف می‌زند. شاعر به توصیف کشمکش‌ها و زیبایی‌های عشق می‌پردازد و می‌گوید چگونه در این عشق به شناختی عمیق دست یافته‌اند. او همچنین به ناپایداری وجود انسان و ضرورت رهایی از خود برای رسیدن به حقیقت اشاره می‌کند. نهایتاً، شاعر از وضعیت روحی خود در مواجهه با عشق می‌گوید و از رهایی از خود و پیوستگی با معشوق سخن می‌راند.
تا دُردیِ درد او چشیدیمدامن ز دو کون در گرفتیم
هوش مصنوعی: پس از آنکه طعم درد او را چشیدیم، از هر دو جهان جدا شدیم.
با هم نفسان درد عشقشدر کنج فنا بیارمیدیم
هوش مصنوعی: ما در ناچاری و فنا، در کنار یکدیگر دردی را که به خاطر عشقش داشتیم، تجربه میکردیم.
بر بوک یقین که بوک بینیمزهری به گمان دل چشیدیم
هوش مصنوعی: به زودی مطمئن خواهیم شد که آنچه که فکر میکردیم زهر است، در واقع طعمی خوشایند برای دل ما بوده است.
گه در هوسش ز دست رفتیمگه در طلبش به سر دویدیم
هوش مصنوعی: گاهی در آرزوی او از دست رفتیم و گاهی برای رسیدن به او به خود سختی دادیم.
در عالم عشق او عجایبآوازه ی او بسی شنیدیم
هوش مصنوعی: در دنیای عشق، ما داستانهای عجیب و شگفتانگیز دربارهی او را بسیار شنیدهایم.
درمان چه کنیم درد او راکین درد به جان و دل خریدیم
هوش مصنوعی: ما چه تدبیری برای درمان درد او بیندیشیم، چرا که این درد را با جان و دل خریدهایم.
عشقش چو به ما نمود خود راصد پرده به یک زمان دریدیم
هوش مصنوعی: عشق او وقتی خود را به ما نشان داد، ما به طور ناگهانی تمام موانع و پردهها را کنار زدیم.
نور رخ او چو شعله ای زدخود را زفروغ او بدیدیم
هوش مصنوعی: چهره او همچون شعلهای میدرخشد و ما نور او را از زیبایی و درخشش او مشاهده کردیم.
می دان تو که ما ز آب و خاکیمزین هر دو برون رهی گزیدیم
هوش مصنوعی: تو میدانی که ما از آب و خاک ساخته شدهایم، اما با این حال راهی را برگزیدهایم که فراتر از این دو عنصر طبیعی است.
چه آب و چه خاک زآن چه ماییمدر پرده ی غیب ما بدیدیم
هوش مصنوعی: هر چه که ما هستیم، چه در قالب آب و چه در خاک، در عالم پنهان دیدهایم.
چون پرده ز روی کار برخاستاز خود نه ازاو بدو رسیدیم
هوش مصنوعی: زمانی که پرده از روی کار برداشت شد، ما به خودمان پی بردیم، نه اینکه به او نیاز داشته باشیم.
پیوستگیی چویافت نزاریاز ننگ خود از خودی بریدیم
هوش مصنوعی: اگر به پیوستگی و همبستگی برسیم، مانند نوزادانی خواهیم بود که از شرm ننگ و عیب خود رها شدهاند.