شمارهٔ ۹۹۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارتباط عمیق بین انسان‌هاست. شاعر از عشق و اتصال روحی که از زمان‌های دور دارند صحبت می‌کند و از معشوق می‌خواهد که مانع این ارتباط نشود، حتی اگر خطاهایی از جانب او سر بزند. او همچنین از معشوق می‌خواهد که از آسیب به دل‌های آسیب‌پذیر دست بردارد و به پیام خداوند گوش فرا دهد. در کل، این شعر بیانگر اهمیت عشق و حفظ ارتباطات عاطفی در برابر مشکلات است.
ای عشق تو در جان من از بدو کُنجانا چنین بیگانگی با ما مکن
هوش مصنوعی: ای عشق تو از ابتدا در وجود من هستی، ای محبوب، اینقدر با ما بیگانه رفتار نکن.
ما از الست آورده‌ایم این اتصالاینجاست عشق تازه و عهد کُهُن
هوش مصنوعی: ما از زمان آغازین و قدمتدار خود به اینجا آمدهایم. اینجا جایی است که عشق نو و توافقهای قدیمی وجود دارد.
از ما اگر چه زلّتی صادر شودتو بر مکن این اتصال از بیخ و بُن
هوش مصنوعی: اگر از ما خطا یا اشتباهی صادر شود، تو این ارتباط را از بنیاد قطع نکن.
در خون مسکینان مرو بی موجبیبشنو خدا را از نزاری این سُخُن
هوش مصنوعی: از کشته شدن بیچارهها بیدلیل و درستی دست برندار، و پیوسته به یاد خداوند باش. سخن من را از نزار دریاب.