شمارهٔ ۱۰۷۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و اندوه شاعر است که در حال دست و پنجه نرم کردن با عشق و دردهای دل خود می‌باشد. او به تمایل و شور درونی‌اش اشاره می‌کند و به نوعی از قدرت الهی و آفرینش آدمیت می‌گوید. شاعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و از عشق و زندگی که در کنار هم وجود دارند، سخن می‌گوید. در نهایت، او به تلخی و دشواری‌های زندگی و اینکه ممکن است روزی از این شرایط خلاص شود، اشاره می‌کند.
این بار شد از دستم کار دل سرگشتهاکنون منم و چشمی در خون دل آغشته
هوش مصنوعی: این بار کارهای عاشقانه و دلسوزی از کنترل من خارج شده است و حالا من تنها کسی هستم که با چشمانی پر از غم و اندوه نگاه میکنم.
پر شور شری دارم گو در سر این سر شوبر جبهت من فطرت دیرست که بنوشته
هوش مصنوعی: من احساساتی پرشور دارم و میگویم که ای سر، بر جبههات (پیشانیات) فطرتی وجود دارد که از دیرباز ثبت شده است.
آب و گل ما شد خون از قدرت صنع اوایزد گل آدم را بی فایده نسرشته
هوش مصنوعی: ما از مواد اولیهای که خداوند خلق کرده، شکل گرفتهایم و به خاطر توانایی او، جان ما به رنگ خون درآمده است. خداوند آدم را به صرف ایجاد او، بدون هدف و بیفایده نساخته است.
بر بوی خط غلمان بر یاد خط رضوانبنگر به لب سبزه بنشین به سر کشته
هوش مصنوعی: به عطر خط شنوایان نگاه کن و به یاد خط رضوان بیفت. بر لب سبز بنشین و بر جان کشته سرزنش کن.
نظاره گهی دارم صحراش ریاض خلدیک روز نمی آیی با ما سر آن پشته
هوش مصنوعی: گاهی به تماشای دشتهای سرسبز و باغهای بهشت میپردازم، اما یک روز نمیرسی تا در کنار ما بر روی آن تپه باشی.
بر مجلس عشاق آی بی خویشتن و بنگرهم کشته در او زنده هم زنده درو کشته
هوش مصنوعی: به مجلس عاشقان بیا و خودت را رها کن و ببین که چطور در این مکان، هم کسانی که جان خود را فدای عشق کردهاند زندهاند و هم کسانی که در عشق بسیار زندهاند، در واقع جانشان را از عشق گرفتهاند.
دردا که نزاری شد باریک‌تر از سوزنهم عاقبت از جایی سر بر کند این رشته
هوش مصنوعی: زردی غمها چنان زیاد است که حالا دیگر به باریکی سوزن هم رسیده است و در نهایت از جایی سر بر خواهد آورد.