شمارهٔ ۱۱۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره اهمیت دوستی و عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که وقتی دوستی شکل می‌گیرد، هیچ چیزی جز آن دوست باقی نمی‌ماند و روابط دوگانه از بین می‌روند. شاعر اشاره می‌کند که باید از تعلق به دنیا و زمانه خودداری کرد و به دوستی و محبت تمرکز کرد. او معتقد است که عشق و محبت نباید وابسته به زمان و مکان باشد و حضور در کنار دوست، خود بهشتی است.
شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که روزها نباید بدون عمل و تلاش سپری شوند و باید از فرصت‌ها استفاده کرد. در نهایت، او دعوت می‌کند که در جمع دوستان، از سر صفا و بی‌تکلف گفتمان کنند و از زیبایی فطرت و محبت بهره ببرند.
میان من و دوست چون شد یگانهنماند به جز دوست کس در میانه
هوش مصنوعی: وقتی من و دوستم به یکدیگر نزدیکی پیدا کردیم، دیگر هیچکس جز او در میانهمان باقی نماند.
چو با دوست افتاد کار از دو جانبدویی جمله معدوم شد در یگانه
هوش مصنوعی: وقتی که برای انجام کاری با دوست همراه میشویم و دو طرف بهطور مشترک عمل میکنند، در واقع تمام دوگانگیها و تفاوتها از بین میرود و به یکدلی دست پیدا میکنیم.
چو بیرون از او نیست از خود چه لافیدگر هرچه گویی چه باشد فسانه
هوش مصنوعی: هر چه میگویی، وقتی که خارج از حقیقت اوست، فقط حرفهای توخالی و بیاساس است.
چرا کرده‌اند از مبادیِ فطرتجنودِ محبت به دنیا روانه
هوش مصنوعی: چرا سربازان عشق و محبت که از طبیعت و فطرت سرچشمه میگیرند، به سوی دنیا فرستاده شدهاند؟
از آن تا شود معرفت حاصل این جابه تخصیص با دوستان دوستانه
هوش مصنوعی: برای رسیدن به درک و شناخت، باید با دوستان خود به طور خاص و دوستانه باشید.
مدار محبت ندارد تعلقبه آغاز و انجام دور زمانه
هوش مصنوعی: محبت هیچ وابستگیای به شروع و پایان زمان ندارد.
نیی لایق صدرِ سلطان همین بسکه باشی ملازم بر آن آستانه
هوش مصنوعی: برای قرار گرفتن در مقام والای سلطنت، تنها کافی است که در کنار آن درگاه بااخلاق و وفادار باشی.
اگر جا دهندت همین است جنّتچه می‌خواهی ای یار چند از بهانه
هوش مصنوعی: اگر در همین دنیا به تو آرامش بدهند و به تو جایی برای زندگی بدهند، پس چه خواستهای داری، ای دوست، که بهانهها دیگر چه معنایی دارند؟
تو با ساز ساز ار زمانه نسازدگهی عاقلانه گهی عاشقانه
هوش مصنوعی: اگر دنیا با تو سازگار نیست، گاهی باید با عقل رفتار کنی و گاهی با عشق.
چرا کرد باید ادا پیش آن کسکه باز از ترینه نداند ترانه
هوش مصنوعی: چرا باید خود را در مقابل کسی به نمایش بگذارم که هنوز از احساسات و عواطف خود آگاهی ندارد؟
بیا ساقیا با میان آر جامیچه مانده‌ست از باقیات شبانه
هوش مصنوعی: بیایید ای ساقی، جامی را پر کن، چون چیزی از یادگارهای شب گذشته باقی نمانده است.
چه ما را مهیاست اسباب فرداشراب است و حورست و قیلوله خانه
هوش مصنوعی: چه چیزهایی برای ما فراهم شده است! برای فردا، شراب و حوریان و استراحت در خانه منتظر ماست.
روا نیست‌ام روز بی‌کار بودنکه فردای دنیا بود بی‌کرانه
هوش مصنوعی: در روزهایی که بی‌کار هستم، نباید بگذرانم، زیرا فردا بهگونهای نامحدود و ناشناخته خواهد بود.
بیا با تو تا بی‌تکلف بگویمحدیثی ز روی صفا صوفیانه
هوش مصنوعی: بیا تا با هم راحت و بیپرده صحبت کنیم و داستانی از دل پاک و عرفانی را روایت کنم.
اگر طالب وقت باشی از آن بهکه بر وعده ایی دل نهی مهلتانه
هوش مصنوعی: اگر به دنبال وقت مناسبی هستی، بهتر است که به وعدهها و زمانها اعتماد کنی و صبور باشی.
نزاری ندارد به عقل انتسابیحدیثش از آن است دیوانگانه
هوش مصنوعی: عقل نمیتواند به خود نسبت دهد که این سخن از دیوانهای است.
ولی مرغِ تسلیمِ ما از بدایتگرفته نشیمن بر این آشیانه
هوش مصنوعی: اما پرنده تسلیم ما از آغاز زندگیاش در این آشیانه سکونت دارد.
از آن مبتلا می‌شود هر زمانیکه مرغی‌ست خو کرده بر دام و دانه
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که هر فردی که به چیزی وابسته شود یا به آن عادت کند، ممکن است در هر زمانی دچار مشکل یا دردسر شود. مانند پرندهای که به قفس و غذا عادت کرده و به همین دلیل آسیبپذیر است.