شمارهٔ ۱۳۲۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و دلدادگی است. شاعر از درد دل خود می‌گوید و به معشوق اشاره می‌کند که اگر او فقط کمی از حال او آگاه شود، متوجه سوز دلش خواهد شد. شاعر به معشوق یادآور می‌شود که زیبایی و حسن او سبب آتش عشقش شده است، و او هیچ گاه از این درد نمی‌پرسد. همچنین، او به اهمیت عشق اشاره کرده و می‌گوید که ارتباط او با معشوق فراتر از هوس و تمایلات سطحی است. در ادامه، شاعر به زیبایی معشوق می‌پردازد و او را با گل و سرو و مواردی از این دست قیاس می‌کند و در نهایت از معشوق می‌خواهد که اگر لحظه‌ای از وصالش را به او بدهد، جانش را فدای او خواهد کرد. شاعر احساس ناامیدی و سردرگمی را در صورت بی‌توجهی معشوق ابراز می‌کند و حس می‌کند که چقدر دلش به او وابسته است.
گر ز دردِ دلِ من یک ورقی برخوانیصورتِ حالِ من آن گه به حقیقت دانی
هوش مصنوعی: اگر کمی از دردها و ناراحتیهای من را بخوانی، به خوبی میفهمی که در حال و روز من چه میگذرد.
تا به حسنِ رخِ یوسف صفتی مغروریمی نداری خبر از سوزِ دلِ کنعانی
هوش مصنوعی: تو به زیبایی و جذابیت چهره یوسف در خود می بالی و در عین حال از درد و سوز دل کسی که در عشق او رنج میبرد، بیخبری.
هیچ مشفق به نصیحت ز تو خود می‌پرسدکه چنان سوخته ای را به چه می‌رنجانی
هوش مصنوعی: هیچکس از تو نمی‌پرسد که چرا با قلب سوختهات خودت را آزار میدهی و رنج میکشی.
گر قدم در کشی از دوست به خود راه مدهدستِ اغیار که گنجینه ی درویشانی
هوش مصنوعی: اگر خودت را به دوست نزدیک کنی، اجازه نده که دیگران به تو نزدیک شوند، زیرا آنها مانند گنجینهای از درویشان هستند که ارزشمند و ویژهاند.
عشق از آن‌جاست مرا با تو نه این‌جا افتادهوس دل دگرست از نفسِ روحانی
هوش مصنوعی: عشق از جایی به وجود آمده که مرا با تو پیوند میدهد و نه از این‌جا که فقط بخواهد. تمایل دل، چیز دیگری است که از نفس معنوی سرچشمه میگیرد.
جان نمی‌دیدم و می‌جستم و می‌دانستمکه نهان است چو دیدم تو به جان می‌مانی
هوش مصنوعی: من قادر نبودم جان را ببینم و به دنبال آن میگشتم و میدانستم که در دل پنهان است، اما وقتی تو را دیدم، متوجه شدم که جاودانهای.
چه توان کرد اگر روی به ما ننماییچه توان گفت که هم جانی و هم جانانی
هوش مصنوعی: اگر به ما توجهی نکنی، چه میتوان کرد؟ چه میتوان گفت، در حالی که تو هم جان من هستی و هم محبوب من؟
من به یک جو که غم من نخوری ارزانمتو به صد جان که فدای تو کنم ارزانی
هوش مصنوعی: من به یک ذره از غم تو اهمیت نمیدهم، در حالی که تو برای من به اندازه صد جان ارزش داری و حاضر هستم فدای تو شوم.
ماه رخ‌سار بپوشد چو تو بر بام آییسرو بالا ننماید چو تو در بستانی
هوش مصنوعی: زمانی که تو بر بام میآیی و چهرهات را نشان میدهی، حتی ماه هم شرمنده می‌شود و نمیتواند خود را به نمایش بگذارد. همچنین، در باغ وقتی تو هستی، هیچ سرو و درختی نمیتواند زیبایی تو را نشان دهد.
قد شیرین تو و قامت سرو کشمیرلب شیرین تو و شکر خوزستانی
هوش مصنوعی: قد و قامت تو همچون سروهای زیبا در کشمیر است و لبهای شیرین تو مانند شکر خوزستان طعمی دلنشین دارد.
خرد از روی تو انگشت نهد بر دیدهعقل در کوی تو بر خاک نهد پیشانی
هوش مصنوعی: دانش و فهم، با نگاه به تو، چشمان عقل را متوجه میسازد و در مسیر تو، سر به خاک میساید.
یک شب از وصل تو انصاف خود ار بستانمجان به خشنودی دل می‌دهم ار بستانی
هوش مصنوعی: اگر یک شب از نزدیکی تو انصاف و حق خود را بگیری، من جانم را می‌دهم تا دل تو راضی باشد.
هیچت افتد که مراین فتنه ی برخاسته رابا نزاری بنشینی و دمی بنشانی
هوش مصنوعی: آیا واقعاً میتوانی در میان این آشوب و بلوا، با شخصی کمتجربه و ضعیف بنشینی و آرامش بگیری؟