شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از معما و رمز و راز سخن می‌گوید و از طرفی به لطافت و زیبایی طبیعت اشاره می‌کند. او می‌خواهد بداند که چگونه می‌توان باده‌ای را تهیه کرد که نیمی از آن به شکل مصحف (کتاب مقدس) و نیمه دیگر به صورت مقلوب باشد. این سوال به نوعی نشان‌دهنده‌ی کنجکاوی و جستجوی زیبایی در زندگی است.
خواهم ز تو چیزی به معمایی خوبکان هست چو طبعت به لطافت منسوب
هوش مصنوعی: میخواهم از تو چیزی بپرسم که به زیبایی و ظرافت تو مربوط میشود.
دانی چه سوال می کنم باده بنهنصفیش مصحف کن و نصفی مقلوب
هوش مصنوعی: میپرسم که آیا میتوانی نیمی از این شراب را در کلامی مقدس بگنجانی و نیم دیگر را بهطور غیرمعمول و معکوس ارائه دهی؟