شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به محبوب خود اشاره میکند و میگوید که شیوه و رفتار او همواره الگویی برای دیگران است. او تأکید میکند که هر جا که محبوب باشد، ما نیز حضور داریم. اگر در ذهن او جایی نداشته باشیم، این موضوع ناشی از سرنوشت و تقدیر ماست.
آنی تو که شیوه تو برگزیده ی ماستآنجا که تو را پای بود دیده ماست
هوش مصنوعی: تو که راه و روش تو برای ما قابل انتخاب است، آنجا که چشمان ما تو را میبینند و پای تو را نشانه قرار دادهاند.
بر گوشه خاطر تو گر نگذشتیمآن از اثر طالع شوریده ماست
هوش مصنوعی: اگر نتوانستیم به یاد تو برسیم، این ناشی از سرنوشت شلوغ و پریشان ماست.