شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به حس و حال دل و اندیشه‌اش اشاره می‌کند که ممکن است در خود تاریکی و ناامیدی داشته باشد، اما او سعی دارد که آن را روشن کند. سپس به تصویری از بهشت که به جهان آورده‌اند اشاره می‌کند و در انتها از شنیدن یک سخن از نزار که به نوعی به زندگی و امید اشاره دارد، دعوت می‌کند.
آب دهن و دلت اگر تاریکستروشن کردم ولی سخن باریکست
هوش مصنوعی: اگر زبان و دل تو تاریک و بینور است، من آنها را روشن کردم، اما صحبت کردن در این مورد سخت و دشوار است.
عکسی ز بهشت در جهان آوردنداینک ز نزاری بشنو شاهیکست
هوش مصنوعی: عکسی از بهشت به دنیا آورده‌اند، اکنون از نزاری بشنوید.