شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این بیت درباره نیاز و فقر صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که فقر خود شاهدی بر نیاز اوست و از طرفی از فردی که به او نیکویی کرده، می‌خواهد که در صورت اشتباهش، او را ببخشد. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که نیکویی فرد دیگر به هیچ وجه کمتر از مشکلات او نیست.
از اصل نیاز کدیه شاهی منستافلاس گواه بر گواهی منست
هوش مصنوعی: نیاز من به اصل و ریشهام به وضوح نشاندهندهی وضعیت دشوار زندگیام است.
گر بد کردم من، تو نکو کن آخرنیکویی تو کم ز ملاهی منست
هوش مصنوعی: اگر من کار بدی انجام دادهام، تو کار نیکو انجام بده. در نهایت نیکی تو کمتر از بدیهای من نیست.