شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به حقیقتی عمیق اشاره می‌کند که فراتر از مفاهیم کفر و ایمان قرار دارد. او اعتراف می‌کند که تمام احساسات و افکارش به گونه‌ای به یک شخص خاص وابسته است، و در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که اگرچه ممکن است دیگران بخواهند آن‌ها را از هم جدا کنند، اما او همچنان به این ویژگی ویژه از "جانان"ش اشاره دارد که در دل و جانش جای دارد.
آن کس که ورای کفر و ایمان من اوستمجموعه خاطر پریشان من اوست
هوش مصنوعی: شخصی که فراتر از باورها و عدم باورها قرار دارد، خود اوست که مجموعهای از اندیشهها و احساسات آشفته من را تشکیل میدهد.
او را و مرا ز همدگر گر خواهندنتوان کردن جدا که جانان من اوست
هوش مصنوعی: اگر او و من بخواهیم، میتوانند ما را از یکدیگر جدا کنند، اما او که محبوب من است، همان جانان من است.