تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۵۷

می گر چه که طبع تلخ، شورانگیز ستموتی است حقیقت که حیات آمیزست
کندست ازو فهم فرو بسته دهانبا عقلش از آن همیشه دندان تیزست