شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شکوه چهره یک معشوق اشاره دارد که مانند آفتاب درخشان است. شاعر به تحسین او پرداخته و می‌گوید که هرگاه پای او بر زمین می‌افتد، مانند آفتاب است که بر دامنش سایه می‌افکند. این بیان نشان‌دهنده‌ی عظمت و محبوبیت معشوق و همچنین حس تفاخر و افتخار شاعر نسبت به اوست.
ای مطلع آفتاب رخشان، رایتنه طیره ی طلعت جهان آرایت
هوش مصنوعی: ای آفتاب روشن و زیبا، چهره تو به اندازهای جذاب است که هیچ زیبایی دیگری در جهان به پای تو نمیرسد.
چون دامنت آفتاب خواهد هر دمکز روی تفاخر اوفتد در پایت
هوش مصنوعی: هر بار که دامن تو به نور آفتاب میدرخشد، از روی غرور بر زمین می‌افتد.