شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: شعر بیانگر احساساتی عمیق درباره گذر زمان و مرگ است. شاعر اشاره می‌کند که عمر او به پایان می‌رسد و از اشک‌های فراوانی که بر زمین خواهد ریخت، سخن می‌گوید. همچنین، او از صحبت‌های مردم درباره دنیا و دین یاد می‌کند و می‌گوید که نه دنیا و نه دین هیچکدام نمی‌توانند نقشی در سرنوشت او داشته باشند.
بر من به سر از عمر چنین خواهد شدبس خون که ز دیده بر زمین خواهد شد
هوش مصنوعی: روزگار به من چنان خواهد گذشت که به اندازه کافی اشک از چشمانم بر زمین ریخته خواهد شد.
با ما سخن از دنیی و دین می‌گویندنه آن به حجاب ما نه این خواهد شد
هوش مصنوعی: با ما درباره دنیا و مسائل دینی صحبت میکنند، اما نه به خاطر حجاب ما و نه به خاطر دیگر مسائل.