شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: شاعر از نگرانی و ترس خود نسبت به تأثیرات منفی و خشونت‌هایی که ممکن است در جهان به دلیل وجود او به وجود آید، صحبت می‌کند. او نگران است که اگر روزی کاری زشت از او سر بزند، دیگران با انتقاد و زبان سرزنش به او بپردازند. در واقع، این اشعار بیان‌گر دغدغه‌های درونی شاعر و حساسیت او به افکار و رفتارهای خود و تأثیر آن‌ها بر دیگران است.
می‌ترسم از آن خط که جهان در تو کشدتیر فلک از حد کمان در تو کشد
هوش مصنوعی: من از این می‌ترسم که سرنوشت و حوادث دنیا همچون تیری از کمان به تو اصابت کند.
گر هیچ سیه کاری زشتت روزیبر روی افتد خلق زبان در تو کشد
هوش مصنوعی: اگر روزی کسی با ویژگیهای ناپسند بر تو عیبجویی کند، مردم به زبان خود دربارهات سخن میگویند و تو را مورد اتهام قرار میدهند.