شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره تأثیر عمیق عشق بر زندگی و دنیا است. شاعر از احساساتی که عشق معشوقش در دل و جانش ایجاد کرده می‌گوید. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که تأثیر این زیبایی و عشق به حدی است که حتی آسمان هم تحت تأثیر قرار گرفته و سال‌ها به تقلید از او عشوه‌گری کرده است. همچنین، شاعر از زلف پیچ‌گوشتی معشوق صحبت می‌کند که بر زندگی‌اش اثر گذاشته و به نوعی او را به زحمت انداخته است. در نهایت، شاعر از آسیب‌های ناشی از عشق سخن می‌گوید و به وضوح به عمق درد و زیان‌های عشق اشاره می‌کند.
آنچه عشق تو در جهان کرده‌ستبالله ار دور آسمان کرده‌ست
هوش مصنوعی: عشق تو در این دنیا چه کارها که نکرده است، سوگند به خدا اگر دورترین آسمانها را هم زیر و رو کرده باشد.
مهر تو با دلم چه کین دارد؟که دلم برد و قصد جان کرده‌ست
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو چه دشمنی با دل من دارد؟ که دل من را ربوده و جانم را در خطر انداخته است.
آن نه خالت، عکس دیده مابر رخ نازکت نشان کرده‌ست
هوش مصنوعی: آنچه که ما از چهره تو دیدهایم، نه خود توست، بلکه تصویری است که در خاطر ما ثبت شده و نشاندهنده زیبایی و ناز تو میباشد.
هست نام کلاه تو شب پوشزانکه زلف ترا نهان کرده‌ست
هوش مصنوعی: نام کلاه تو به گونهای است که شب را پوشانده، چون زلفهای تو را پنهان کرده است.
آفتاب از رخت سپر بفکندورچه صد تیغ بر میان کرده‌ست
هوش مصنوعی: خورشید از چهرهات پوشش برداشته است، حتی اگر صد تیغ هم بر سینهات فرو رفته باشد.
تا بیاموخت از تو عشوه گریسالها آسمان دران کرده‌ست
هوش مصنوعی: سالهاست که آسمان از تو شیوههای محبت و دلربایی را یاد گرفته است.
بر من آن زلف پیچ پیچ آخرروی پرچین چرا چنان کرده‌ست؟
هوش مصنوعی: چرا آن زلف پیچ خورده و زیبا که بر روی دیوار بوجود آمده، چنین تاثیری بر من گذاشته است؟
عشوه ام داده است و بستده جانراستی را بسی زیان کرده‌ست
هوش مصنوعی: او با زیبا کردن خود و جلب توجه، روح مرا به دردسر انداخته است و این کارش برای من ضررهای زیادی به همراه داشته است.