شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این ابیات به مکانی اشاره دارد که نشانی از خود ندارد و حالت رازآلودی دارد. در آنجا، تفکر و خیال حاکم است و زیبایی و خطر در هم آمیختهاند. شاعر هشدار میدهد که بهتر است از آن مکان دوری کنیم زیرا ممکن است جانمان در خطر باشد.
جایی که نشان بی نشانست آنجاانگشت خیال بر دهانست آنجا
هوش مصنوعی: جایی که هیچ نشانی از وجود نیست، آنجا تنها سکوت و اندیشه حاکم است.
از غمزه خدنگ در کمانست آنجازنهار مرو که بیم جانست آنجا
هوش مصنوعی: در آنجا که چشمان زیبا تیرهایی از غم و درد دارند، از رفتن پرهیز کن زیرا جانت در خطر است.