تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۹۱

گر لاله بهجران تو خوشدل بودستخون جگرش نگر که چون پالودست
بی روی تو غنچه خنده یی از دل زدوان نیز بدولت تو خون آلودست