شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید در جهان، کسی که وجودش بیشتر و برجسته‌تر است، شبیه زلف‌های آشفته و به هم ریخته معشوقه‌اش است. همچنین، چشم معشوقه‌اش در این دنیا زیباترین چیزی است که وجود دارد و او آن چنان شاد و مست است که از تمام دنیا بی‌خبر است.
در بند جهان کسی که او بیشترستچون زلف تو آشفته و آسیمه سرست
هوش مصنوعی: کسی که در این دنیا بیش از همه مورد توجه است، مانند زلفی پریشان و نامنظم به نظر میرسد.
چون چشم تو آن خوشست در عالم، کومستست چنان که از جهان بی خبرست
هوش مصنوعی: چشم تو در این دنیا زیبا و دلرباست، به گونهای که کسی که به آن مینگرد، انگار همه چیز را فراموش کرده و از دنیای بیرون بی‌خبر است.