تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۱۰۹

شمعم من اگر چه ز آتشم رنج تنستهجران ویم بتر ز گردن زدنست
گر باز گرفته ام بجان آتش رازانست که روشنایی چشم منست